Феадосій Фёдаравіч Шчадрын

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Феадосій Фёдаравіч Шчадрын
руск.: Феодосий Фёдорович Щедрин
Фатаграфія
Дата нараджэння: 1751(1751)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 1825(1825)
Месца смерці:
Месца пахавання:
Дзеці: Appolon Feodosyevich Shchedrin[d] і Sylvester Shchedrin[d]
Род дзейнасці: скульптар
Месца працы:
Жанр:
Вучоба: Імператарская Акадэмія мастацтваў
Стыль: класіцызм
Уплыў: Nicolas-François Gillet[d]
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Феадосій Фёдаравіч Шчадрын (руск.: Феодосий Фёдорович Щедрин; 1751 — 1825) — вядомы скульптар, прадстаўнік класіцызму, прафесар, рэктар Акадэміі мастацтваў.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Б. Ш. Мітуар. «Партрэт Ф. Ф. Шчадрына», 1813. На заднім плане скульптура «Дыяна»
«Німфы, якія трымаюць нябесную сферу». Скульптурная група перад будынкам Адміралцейства ў Пецярбургу, 1812
Персей з галавой Медузы

Феадосій Шчадрын нарадзіўся ў сям'і салдата лейб-гвардыі Праабражэнскага палка, у 1764 годзе прыняты ў лік казённых выхаванцаў пры Акадэміі мастацтваў. Навучаўся скульптуры ў француза Нікаля-Франсуа Жыле(руск.) бел..

За час навучання атрымаў шэраг узнагарод. У 1769 годзе атрымаў другі сярэбраны медаль, у 1770 годзе — малы залаты за барэльеф «Замах Рагнеды на жыццё Уладзіміра», у 1771 годзе — першы сярэбраны за малюнкі з натуры. У 1772 годзе ён атрымлівае вялікі залаты медаль за барэльеф «Ізяслава Мсціславіча, зняважанага, хацелі забіць любімыя яго воіны, не ведаўшы», выкананы ў стылі рускага барока.

У 1773 годзе як пенсіянер Акадэміі мастацтваў(руск.) бел. быў камандзіраваны для працягу навучання за мяжу. На працягу года прабыў у Італіі, спачатку ў Фларэнцыі, затым у Рыме, дзе ім была выканана статуя «Апалон, які вымае стралу з калчана». У 1775 годзе па загадзе Акадэміі мастацтваў, для працягу адукацыі, пераехаў у Парыж, дзе і прабыў больш за дзесяць гадоў. Заняткі скульптурай, вельмі паспяховыя, праводзіліся пад кіраўніцтвам Габрыэля Алегрэна(руск.) бел.. На другім годзе навучання, у 1776 годзе, атрымаў за статую «Марсія» ад парыжскай Акадэміі другі залаты медаль. Па просьбе Алегрэна камандзіроўка яму было падоўжана.

Вярнуўшыся ў Пецярбург у 1789 годзе, ён заняў месца прафесара скульптуры ў Акадэміі мастацтваў. У 1794 годзе ім выкананы значны твор «Венера, якая выйшла з вады», набытая ў 1797 годзе Паўлам I за 7000 руб.

У 1794 годзе быў прызнаны прафесарам, а праз год членам савета Акадэміі, у 1803 годзе стаў ад'юнкт-прафесарам. У 1818 годзе атрымаў званне рэктара.

Шчадрыным выкананы шэраг работ грамадскага прызначэння. Фігуры «Сірэны» (1800-05) і «Рэкі» для Самсонаўскай тэрасы Пецяргофскага саду, фігуры для Біржы, Адміралцейства (сумесна з І. І. Церабянёвым, архітэктарамі І. К. Корабавым і А. Д. Захаравым), у тым ліку «Карыятыды» (1812—1813); для Казанскага сабора, у тым ліку велізарны гарэльеф: «Хрыстос, які ідзе да месца распяцця» (1807). Выкананы шэраг бюстаў і асобных скульптур: «Спячы Эндыміён», бронза, 1779, «Фаўн з Вакханкай», «Дыяна», «Венера» (1792), «Нарцыс», бюст А. А. Нартава(руск.) бел., мармур, 1811. У форме медальернай пластыкі выконвае ў 1811 годзе медаль «У гонар адкрыцця Палтаўскага манумента».

Шчадрын Ф. Ф. пахаваны на Смаленскіх праваслаўных могілках. У 1934 годзе яго прах перанесены ў Некропаль XVIII стагоддзя.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 (unspecified title) Праверана 18 ліпеня 2017.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]