Эліа дзі Рупо

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Эліа дзі Рупо
Elio Di Rupo
Эліа дзі Рупо
сцяг
68-ы Прэм'ер-міністр Бельгіі
з 6 снежня 2011
Манарх: Альберт II
Папярэднік: Іў Летэрм
сцяг
Мэр Монса
8 кастрычніка 2000 — 6 снежня 2011
Папярэднік: Марыс Лафос
Пераемнік: Марк Барвэ
сцяг
Міністр-прэзідэнт Валоніі
6 кастрычніка 2005 — 20 ліпеня 2007
Папярэднік: Андрэ Антуан (в.а.)
Пераемнік: Рудзі Дэмот
сцяг
Міністр-прэзідэнт Валоніі
15 ліпеня 1999 — 4 красавіка 2000
Папярэднік: Рабер Каліньён
Пераемнік: Жан-Клод ван Кавенбергэ
 
Партыя: Сацыялістычная партыя, Валонія
Адукацыя: Універсітэт Монс-Энл
Прафесія: хімік
Дзейнасць: хімік, палітык
Веравызнанне: атэізм
Нараджэнне: 18 ліпеня 1951(1951-07-18) (66 гадоў)
Марланвель, правінцыя Эно, Бельгія
 
Аўтограф: Accession Treaty 2011 Elio Di Rupo signature.svg
 
Узнагароды:

Эліа дзі Рупо (фр.: Elio Di Rupo; нар. 18 ліпеня 1951, Марланвель, правінцыя Эно, Бельгія) — бельгійскі палітык, прэм'ер-міністр Бельгіі з 6 снежня 2011 г., лідар франкафонскай Сацыялістычнай партыі, мэр Монса.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў шматдзетнай сям'і імігрантаў з Італіі, бацька памёр, калі Эліа быў адзін год. Дзі Рупо скончыў Універсітэт Монс-Эно па спецыяльнасці "хімія", пазней абараніў дысертацыю па хіміі і працаваў ва ўніверсітэце па спецыяльнасці.

Пасля чарговага паражэння Сацыялістычнай партыі на выбарах у 1999 годзе быў абраны яе лідарам. У тым жа годзе ўпершыню стаў міністрам-прэзідэнтам Валоніі (займаў пасаду да 2000 года). З 2000 года - мэр Монса. У 2005-07 зноў быў міністрам-прэзідэнтам Валоніі; сышоў у адстаўку з гэтай пасады пасля перавыбараў лідара партыі, незадоўга да якіх ранейшы лідар сацыялістаў заклікаў яго выбраць паміж партыйнай і адміністрацыйнай дзейнасцю. На парламенцкіх выбарах 13 чэрвеня 2010 яго партыя заняла другое месца па колькасці галасоў і дэпутацкіх мандатаў. 16 мая 2011 года, пасля 337 дзён перамоў аб стварэнні ўрада Бельгіі, кароль Альберт II даручыў яго фарміраванне дзі Рупо. Чакаецца, што ў новы склад кабінета ўвойдуць абедзве сацыялістычныя партыі краіны (франкафонаў і фламандцаў), ліберальны франкафонскі Рэфарматарскі рух, партыя Адкрытыя фламандскія лібералы і дэмакраты, партыя зялёных франкафонаў Экола.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]