Greenstream

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Газаправод Greenstream пазначаны зялёным колерам

Greenstream (у перакладзе з англійскай мовы — «Зялёны паток»[1][2][3][4], вымаўляецца «Грынстры́м») — газаправод, пракладзены па дне Міжземнага мора для транспартавання прыроднага газу з Лівіі ў Італію (на востраў Сіцылію), даўжыня ніткі газаправода складае 540 кіламетраў. Належыць лівійскай Нацыянальнай нафтавай карпарацыі і італьянскай нафта-газавай карпарацыі Eni[5]. Greenstream — найважнейшы складнік сумеснага праекта па распрацоўцы газавых радовішчаў заходняй Лівіі Western Libya Gas Project(англ.) , які ажыццяўляецца гэтымі ж прадпрыемствамі.

Перадгісторыя і рэалізацыя праекта[правіць | правіць зыходнік]

судна-трубаўкладнік(англ.)  Castoro Sei(англ.)  ажыццявіла галоўныя працы па стварэнні Greenstream'а

Ідэя транспартавання газу з Лівіі ў Італію з’явілася ў 1970-х гадах. Нейкія праектныя працы пачалі распрацоўвацца ў 80-х — 90-х гадах XX стагоддзя, але пра рэальнае ўвасабленне ідэі стварэння газаправода, які б злучаў газавыя радовішчы Лівіі са спажыўцамі ў Еўропе, загаварылі толькі напачатку XXI стагоддзя.

Будаўніцтва газаправода пачалося ў 2003 годзе[6]. Галоўным падрадчыкам праекта стала арганізацыя Saipem(англ.)  — найбуйнейшае даччынае прадпрыемства карпарацыі «Eni». Saipem узяла на сябе комплекс інжынерна-канструктарскіх прац і ажыццявіла фактычную рэалізацыю праекта. Кампанія Royal Boskalis Westminster(англ.)  правяла падрыхтоўчыя працы на шэльфе і земляныя працы на месцы ўваходу і выхаду газаправода ў мора[7]. Для кладкі труб па марскім дне было прыцягнута спецыяльнае судна Castoro Sei(англ.) .

Выпрабавальныя пастаўкі газу па Greenstream'у пачаліся 1 кастрычніка 2004 года, а 7 кастрычніка 2004 адбылася афіцыйная цырымонія запуску газаправода, у якой удзельнічалі палітычныя лідары Італіі і Лівіі — Сільвіа Берлусконі і Муамар Кадафі[6].

Характарыстыкі праекта[правіць | правіць зыходнік]

Працягласць газаправода Greenstream складае 540 кіламетраў — ад магутнай газакампрэсарнай станцыі ў горадзе Mellitah да газапрыёмнага тэрмінала ў сіцылійскім горадзе Джэла. «Зялёны паток» адзін з самых глыбакаводных з усіх існуючых нафта- і газаправодаў. Так на ўсход ад Мальты участак газаправода дасягае глыбіні 1127 метраў[6] (больш глыбакаводным лічыцца толькі расійскі «Блакітны паток», дзе ёсць участкі пракладзеныя на глыбінях да 2200 метраў[8][9]). Газаправод забяспечваецца запасамі газавых радовішчаў Bahr Essalam, Bouri Field(англ.)  і Wafa field(англ.) , размешчанага ў пустыні Сахара блізка ад мяжы з Алжырам, у 530 кіламетрах ад Mellitah[5]. Кошт праекта склала 6.6 мільярдаў долараў[6]. Дыяметр газаправода роўны 810 міліметрам. Прапускная здольнасць Greenstream'а дазваляе дастаўляць 8—11 мільярдаў кубаметраў прыроднага газу ў год.

Зноскі

  1. www.rtkorr.com «Еўропа і расійскі газ: геастратэгічная бітва» (2 ліпеня 2011). Праверана 25 сакавіка 2011.
  2. www.utro.ru «Арабы подогревают нефть» (2 ліпеня 2011). Праверана 25 сакавіка 2011.
  3. news.km.ru «Эхо африканских событий доносится до Европы» (2 ліпеня 2011). Праверана 25 сакавіка 2011.
  4. inosmi.ru Почему политические сотрясения в Африке может ощутить и Европа («The National», Объединенные Арабские Эмираты) (2 ліпеня 2011). Праверана 25 сакавіка 2011.
  5. 5,0 5,1 www.entrepreneur.com «Libya-Italy Pipeline Gas Sold Out»(англ.)  (2 ліпеня 2011). Праверана 25 сакавіка 2011.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 www.gasandoil.com «New gas pipeline linking Libya to Italy opened»(англ.)  (2 ліпеня 2011). Праверана 25 сакавіка 2011.
  7. www.boskalis.com «Libyan gas transmission system»(англ.)  (2 ліпеня 2011). Праверана 25 сакавіка 2011.
  8. МИД РФ. Департамент информации и печати. Проект «Голубой поток» (2 ліпеня 2011). Праверана 25 сакавіка 2011.
  9. www.nord-stream.com(англ.)  (2 ліпеня 2011). Праверана 25 сакавіка 2011.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]