Hypochilidae

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Hypochilidae
Hypochilus petrunkevitchi (Marshal Hedin).jpg
Hypochilus petrunkevitchi,
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Hypochilidae Marx, 1888[1]

Сінонімы
  • Ectatostictidae Lehtinen, 1967
Роды
Арэал

выява

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  847728
NCBI  88320
EOL  8785

Hypochilidae — сямейства павукоў інфраатраду Araneomorphae, якое супрацьпастаўляюць ўсім іншым прадстаўнікам групы — Neocribellatae. Назва дадзена ў сувязі з характэрнай формай лоўчай сеткі. Налічваюць 12 відаў, якія жывуць у Паўночнай Амерыцы і Кітаі.

Характэрная лоўчая сетка прадстаўніка сямейства

Будова[правіць | правіць зыходнік]

Валодаюць шэрагам архаічных прыкмет: захоўваюць дзве пары лёгачных мяшкоў і пяць тэргітаў на апістасоме (брушку), іх ядавітыя залозы не заходзяць у прасому (галавагрудзі), размяшчаючыся толькі ў хеліцэрах. Нягледзячы на гэта, прадстаўнікоў сямейства адносяць да інфраатраду Araneomorphae, паколькі яны валодаюць характэрнай для тых апамарфіяй — пераўтварэннем унутранай пары пярэдніх павуціных бародавак у крыбелюм — шырокую рэшатападобную пласцінку з вельмі вялікім лікам (да некалькіх тысяч) павуціннем трубачак. Дыяметр вырабляльных гэтымі трубачкамі павуцінневых нітак складае 10-15 нанаметраў, што надае сплеценым з іх валокнам высокую адгезію нават у адсутнасці клейкіх рэчываў.

У відаў роду Hypochilus хеліцэры займаюць плагіянатнае становішча: іх базальныя членікі рассунутыя такім чынам, што кіпцюрападобныя членікі аказваюцца не раўналежнымі адзін аднаму (ортагнатнае становішча), але і не цалкам супрацьпастаўленыя адзін аднаму, лежачы ў адной плоскасці (лабідагнатнае становішча). У прадстаўнікоў роду Ectatosticta становішча хеліцэр лабідагнатнае.

Прадстаўнікі[правіць | правіць зыходнік]

У межах сямейства вылучаюць два роды: Ectatosticta (Кітай) і Hypochilus (Паўночная Амерыка).

Зноскі

  1. Marx G. On a new and interesting spider // Entomologica Americana. — 1888. — Vol. 4. — P. 160—162.