Tetranychus urticae

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Tetranychus urticae
Tetranychus urticae with silk threads.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Tetranychus urticae

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  32264
EOL  3198999
Расліна, пашкоджаная кляшчом

Tetranychus urticae — від кляшчоў з сямейства Tetranychidae.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Памер кляшча напрамую залежыць ад ступені яго ўкормленасці. Даўжыня самак прыкладна ад 0,4[1] да 0,6 мм, самца ад 0,3 да 0,45 мм. Мягкацелыя жывёлы эліпсоіднай формы маюць выпуклую верхнюю частку цела і роўную ніжнюю частку цела. На лічынкавай стадыі развіцця яны празрыстыя, афарбаваны ад светла-зялёнага да зелянява-карычневага колеру з двума выразнымі, вялікімі цёмнымі плямамі па баках, якія ўтвараюцца празрыстымі сляпымі мяшкамі сярэдняй кішкі. З позняга лета да наступнай вясны зімуючыя самкі пафарбаваны ў колеры ад памяранцава-чырвонага да ярка-чырвонага. У адрозненне ад шасціногай першай фазы лічынак, ва ўсіх дарослых кляшчоў 8 ног.

Распаўсюджанне[правіць | правіць зыходнік]

Насяляюць паўсюль, за выключэннем Антарктыкі.

Харчаванне[правіць | правіць зыходнік]

Поліфагі. Ва ўсім свеце больш за 200 раслін-гаспадароў, сярод якіх, да прыкладу, такія важныя сельскагаспадарчыя культуры як вінаград, бавоўна, маніёк і соя.

Ворагі[правіць | правіць зыходнік]

Натуральным ворагам з’яўляецца драпежны клешч Phytoseiulus persimilis, які палюе ў асноўным або выключна на Tetranychus urticae, а таксама Neoseiulus californicus.

Сінонімы[правіць | правіць зыходнік]

Лацінская назва віду мае прыблізна 60 сінонімаў:

  • Tetranychus aduncus Flechtmann & Baker, 1967
  • Epitetranychus aequans Zacher, 1916
  • Epitetranychus alceae Oudemans, 1928
  • Tetranychus althaeae von Hanstein, 1901
  • Tetranychus arabicus Attiah, 1967
  • Tetranychus aspidistrae Oudemans, 1931
  • Tetranychus bimaculatus Harvey, 1892
  • Epitetranychus caldarii Oudemans, 1931
  • Tetranychus choisyae Oudemans, 1931
  • Acarus cinnabarinus Boisduval, 1867
  • Acarus cucumeris Boisduval, 1867
  • Eotetranychus cucurbitacearum Sayed, 1946
  • Tetranychus dahliae Oudemans, 1937
  • Tetranychus dugesii Cano & Alcacio, 1886
  • Tetranychus eriostemi Murray, 1877
  • Acarus ferrugineus Boisduval, 1867
  • Tetranychus fervidus Koch, 1841
  • Tetranychus fici Murray, 1877
  • Tetranychus ragariae Oudemans, 1931
  • Tetranychus fransseni Oudemans, 1931
  • Epitetranychus hamatus Zacher, 1916
  • Acarus hematodes Boisduval, 1867
  • Tetranychus inaequalis Targioni Tozzetti, 1878
  • Eotetranychus inexspectatus Andre, 1933
  • Tetranychus longitarsus Donnadieu, 1875
  • Tetranychus major, Donnadieu, 1875
  • Tetranychus manihotis Oudemans, 1931
  • Tetranychus minor Donnadieu, 1875
  • Tetranychus multisetes McGregor, 1950
  • Tetranychus piger Donnadieu, 1875
  • Distigmatus pilosus Donnadieu, 1875
  • Tetranychus plumistoma Donnadieu, 1875
  • Tetranychus reinwardtiae Oudemans, 1930
  • Tetranychus ricinus Saba, 1973
  • Acarus rosarum Boisduval, 1867
  • Tetranychus russeolus Koch, 1838
  • Acarus sambuci Schrank, 1781
  • Eotetranychus scabrisetus Ugarov & Nilolskii, 1937
  • Tetranychus stellariae Oudemans, 1931
  • Acarus telarius Linnaeus, 1758
  • Acarus textor Fourcroy, 1785
  • Tetranychus viburni Koch, 1838
  • Tetranychus violae Oudemans, 1931
  • Acarus vitis Boisduval, 1867

Зноскі

  1. Thomas R. Fasulo & H. A. Denmark Twospotted spider mite. Featured Creatures. University of Florida / Institute of Food and Agricultural Sciences (1 снежня 2009). Архівавана з першакрыніцы 23 лістапада 2012. Праверана 20 мая 2011.