Іпацьеўскі летапіс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Іпа́цьеўскі летапіс — адзін з найстаражытнейшых летапісных збораў Русі. Найважнейшая з дакументальных крыніц па гісторыі Русі ў спісе 1420-х гг. Добра вядомы ў Вялікім княствам Літоўскім, быў выкарыстаны аўтарамі Хронікі Вялікага княства Літоўскага і Хронікі Быхаўца. Таксама вядомыя іншыя спісы збору. Ёсць меркаванні, што гэта адзіны помнік пісьменнасці, у якім захаваліся ўрыўкі страчанага Полацкага летапісу.

Збор складаецца з трох частак:

Летапіс атрымаў сваю назву ад месца знаходжання — Іпацьеўскі манастыр пад Кастрамой. Іпацьеўскі летапіс знайшоў расійскі гісторык М. М. Карамзін.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]