Ішэмічная хвароба сэрца

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Ішэмічная хвароба сэрца
МКХ-10 I20.20.-I25.25.
МКХ-9 410410-414414
DiseasesDB 8695 8695
eMedicine med/1568  med/1568 
MeSH D017202 D017202

Ішэмічная хвароба сэрца (ІХС; лац.: Morbus ischaemicus cordis, ад стар.-грэч.: ἴσχω — «затрымоўваю, стрымліваю» і αἷμα - «кроў») — паталагічны стан, які характарызуецца абсалютным або адносным парушэннем кровазабеспячэння міякарда з прычыны пашкоджання каранарных артэрый. Ішэмічная хвароба сэрца ўяўляе сабой абумоўленае разладам каранарнага кровазвароту паражэнне міякарда, якое ўзнікае ў выніку парушэння раўнавагі паміж каранарным крывацёкам і метабалічнымі патрэбамі сардэчнай мышцы. Іншымі словамі, міякард мае патрэбу ў большай колькасці кіслароду, чым яго паступае з крывёю. ІХС можа працякаць востра (у выглядзе інфаркту міякарда), а таксама хранічна (перыядычныя прыступы стэнакардыі).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.7: Застаўка — Кантата / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: Белэн, 1998. — 608 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2

Шаблон:Хваробы сардэчна-сасудзістай сістэмы