Атамант

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Атамант

Атамант ці Афамант ці Атамас — у старажытнагрэчаскай міфалогіі[1] цар Архамена ў Беоціі, або цар Фесаліі (у «Фрыксе 1» Еўрыпіда).

Сын Эола [2] і Энарэты. Ад багіні Нефелы ў яго нарадзіліся дзеці Фрыкс і Гела, ад Іно — дзеці Леарх і Мелікерт, ад Феміста — дзеці Леўкон, Эрытрый, Схеней, Птой [3].

Атамас

Забіў Леарха, калі Гера наслала на Афаманта вар'яцтва за тое, што ён узяў на выхаванне Дыяніса. Выгнаны з Беоціі і пасяліўся ў зямлі, названай Афамантыя. У Беоціі паказвалі Афамантава поле [4].

Цар Архамена Андрэй выдзеліў яму вобласць Каранеі і Галіярта. Ён усынавіў сваіх траюрадных пляменнікаў Галіярта і Корана [5]. Заснаваў горад Гал у Фтыяцідзе [6].

Прапанаваў сябе ў ахвяру Зеўсу [7]. Ахейцы збіраліся закалоць яго як збавіцельную ахвяру, але Кіцісор выратаваў яго і наклікаў гнеў бога на сваіх нашчадкаў, якія жылі ў Алосе [8].

Дзеючая асоба трагедыі Эсхіла «Афамант, ці Фрыкс» (фр.1-4а Рат) і дзвюх трагедый Сафокла «Афамант» (фр.4-6 Рат), дзвюх трагедый Еўрыпіда «Фрыкс», саціраўскай драмы Ксенокла Старэйшага «Афамант», трагедый Астыдаманта Малодшага, невядомага аўтара, Энія і Акцыя «Афамант», дзвюх камедый пра Афаманта [9].

Імя Афаманта атаясамліваецца з народам афаманцаў — «варварамі», якія з часам ўспрынялі грэчаскую культуру.

Зноскі

  1. Мифы народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.1. С.125; Любкер Ф. Реальный словарь классических древностей. М., 2001. В 3 т. Т.1. С.203-204
  2. Гесіёд. Пералік жанчын, фр.10, стар.26 М.-У.
  3. Псеўда-Апаладор. Міфалагічная бібліятэка I 7, 3; 9, 1-2; III 4, 2-3
  4. Паўсаній. Апісанне Элады IX 24, 1
  5. Паўсаній. Апісанне Элады IX 34, 7
  6. Страбон. Геаграфія IX 5, 8 (стар.433)
  7. Арыстафан. Аблокі 257, паводле Сафокла
  8. Герадот. Гісторыя VII 197
  9. Комментарий Д. О. Торшилова в кн. Гигин. Мифы. СПб, 2000. С.10

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons