Даўжыня хвалі

Насамрэч, даўжыня хвалі вымяраецца паміж дзвюма адвольнымі пунктамі, чыі фазы ваганняў супадаюць, або максімумамі, мінімумамі і вузламі хвалі.

Даўжыня́ хва́лі — адлегласць паміж дзвюма найбліжэйшымі адзін да аднаго пунктамі, якія вагаюцца з аднолькавымі фазамі. Звычайна даўжыня хвалі вызначаецца грэчаскай літарай $\lambda$ (лямбда). З'яўляецца адной з найболей істотных характарыстык ваганняў. Вымяраецца ў адзінках адлегласці: метрах і вытворных. Велічыня $k = \frac{2\pi}{\lambda}$, адваротная самой даўжыні хвалі, завецца хвалевым лікам і мае сэнс прасторавай частаты.

Каб зразумець, чым з'яўляецца даўжыня хвалі, можна ўявіць сабе хвалі, што з'явіліся ад кінутага ў ваду каменя — даўжынёй хвалі будзе з'яўляцца адлегласць паміж дзвюма найбліжэйшымі хрыбтамі.

Даўжыня хвалі злучаная з фазавай хуткасцю $v$ і частатой $f$ паводле азначэння. Даўжыня хвалі адпавядае прастораваму перыяду хвалі — адлегласці, якую пункт з нязменнай фазай праходзіць за час, роўны перыяду ваганняў $T$, таму справядлівы наступны стасунак:

$\lambda = vT = \frac{v}{f} = \frac{2\pi v}{\omega}$, дзе $\omega$ — вуглавая частата.

Хвалі дэ Бройля таксама маюць сваё вызначэнне даўжыні хвалі і частаты, якія залежаць ад імпульса $p$ і энергіі $E$^

• частата: $\nu = \frac{E}{h}$
• даўжыня хвалі: $\lambda = \frac{h}{p}$

дзе $h$ — канстанта Планка.