Сіямскі заліў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Сіямскі заліў
тайск.: อ่าวไทย
Заход сонца на востраве Самуй
Каардынаты: Каардынаты: 9°30′00″ пн. ш. 102°00′00″ у. д. / 9.5° пн. ш. 102° у. д. (G) (O) (Я)9°30′00″ пн. ш. 102°00′00″ у. д. / 9.5° пн. ш. 102° у. д. (G) (O) (Я)
Вышэйстаячая акваторыя Паўднёва-Кітайскае мора
Краіны Flag of Vietnam.svg В'етнам, Flag of Cambodia.svg Камбоджа, Flag of Malaysia.svg Малайзія, Flag of Thailand.svg Тайланд
Тып заліў
Плошча 320 000 км²
Упадаюць Чаўпхрая, Меконг, Тапі
Сіямскі заліў (Індыйскі акіян)
Сіямскі заліў
Сіямскі заліў

Сіямскі заліў (радзей: Тайландскі заліў) — частка Паўднёва-Кітайскага мора, абмывае на захадзе і поўначы берагі Тайланда, на ўсходзе — Камбоджы і В'етнама, на паўднёвым захадзе — Малайзіі.

Геаграфія і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Заліў адасабляе ўсход паўвострава Індакітай ад Малайскага паўвострава. Берагавая лінія пачынаецца на ўсходзе ў мыса Бай-Бунг у В'етнаме і канчаецца ў раёне малайзійскага горада Ката-Бару на паўднёвым захадзе. З паўднёва-ўсходняга боку Сіямскі заліў пераходзіць у Паўднёва-Кітайскае мора, а яго агульная плошча складае прыкладна 320 000 км².

На поўначы ўтварае Бангкокскі заліў (бухту), у якую ўпадае рака Чаўпхрая. Другой вялікай ракой, што ўпадае ў заліў, з'яўляецца рака Тапі, што бярэ пачатак на схілах гары Луанг і ўпадае ў Сіямскі заліў каля горада Сураттхані, утвараючы ў вусці шырокі эстуарый. Большая частка ўзбярэжжа Цэнтральнага Тайланда зведвае эрозію, але з-за працяглай седыментацыі яно ўсё больш прасоўваееца на поўдзень. Глыбіня мора на адлегласці 10-20 км ад узбярэжжа складае толькі 11 м, сярэдняя глябіня заліву каля 45 м, а найбольшая не правышае 80 м. У перыяд найбольшай магутнасці апошняга ледавіковага перыяду тэрыторыя заліву знаходзілася вышэй узроўня мора і з'яўлялася працягам, існуючай у цяперашні час, нізіны каля ракі Чаўпхрая.

Салёнасць заліву даволі нязначная, гэта абумоўлена шэрагам прычын:

  1. Плынь унутры заліву вельмі павольная, таму яна не спрыяе водаабмену з асноўнай акваторыяй.
  2. Вялікую ролю іграе значны прыток рачной прэснай вады, што выносяць у заліў рэкі Тапі, Чаўпхрая і шэраг невялікіх водатокаў. Разам з тым утрыманне солі даволі моцна залежыць ад перыяду: у час летняга муссону, калі рачны сток дасягае максімуму салёнасць падае да 2,95-3,05 %, у зімовы час разам з памяншэннем рачнога стоку салёнасць павялічваецца і дасягае 3,35-3,55%.
  3. Таксама салёнасць вельмі моцна залежыць ад той часткі заліву, у якой яна вымяраецца. Існуе залежнасць, згодна з якой салёнасць павялічваецца з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход (з глыбіні заліву да выхаду з яго).
  4. Павелічэнне салёнасці адбываецца таксама з павелічэннем глыбіні, прыкладна з 50 м у заліў пранікае больш салёная вада з Паўднёва-Кітайскага мора.

Тэмпература вады перыядычна змяняецца на працягу года(20oC - 29oC).

Астравы Сіамскага заліву[правіць | правіць зыходнік]

  1. Архіпелег Чанг.
  2. Бе (Такіеў) - востраў належыць Камбоджы, уваходзіць у яе горад-правінцыю Сіануквіль. Паверхня пакрыта лесам, Найвышэйшая кропка - 63 м.
  3. Вай - востраў належыць Тайланду і адносіцца да правінцыі Трат, з'яўляецца часткай марскога нацыянальнага парка Му-Ко-Чан. Даўжыня калі 6 км, шырыня - 1,5 км у самым шырокім месцы.
  4. Чанг (тайск. เกาะช้าง, літаральна — «Слон») - адзін з найвялікшых астравоў Тайланду, адносіцца да правінцыі Тарт.
  5. Рюссэ.
  6. Срамаоть (Шэналь).
  7. Тао.
  8. Самуй (тайск. เกาะสมุย) - адзін з найбольшых астравоў заліва, належыць Тайланду. Плошка вострава - 228,7 км², найбольшая вышыня - 638 м.
  9. Пханган.

Жывёльны свет[правіць | правіць зыходнік]

Згодна з фауністычным раянаваннем тэрыторыя сіамскага заліву адносіцца да Інда-Малайскай зоагеаграфічнай вобласці.

Да буйных драпежнікаў адносяцца акулы і грабністы кракадзіл.

На астравах Сіамскага заліву пражывае падвід цапляў - Усходняя рыфавая цапля.

Даволи высокая тэмпература вады спрыяла ўтварэнню каралавых рыфаў, але ў цяперашні час яны знаходзяцца пад пагрозай знікнення з-за павелічэння тэмпературы вады, якое вызвана глабальным пацяпленнем.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

З кропкі гледжання эканомікі заліў з'яўляецца найбуйнейшым рыбалоўным рэгіёнам Тайланда. Тут дабываюць скумбрыю, селядцоў, вядзецца вылаў акул.

Існуюць невялікія радовішчы нафты і газу.

У другой палове ХХ стагоддзя рэгіён пачаў набываць рэкрэацыйнае значэнне: павялічылася колькасць турыстаў, пачалі стварацца нацыянальныя паркі і ахоўваемыя прыродныя тэрыторыі. Ужо ў 70-х - 90-х гадах ХХ стагоддзя невялікі рыбацкі пасёлак Паттайя здолеў развіцца ў адзін з найбуйнейшых у краіне цэнтраў міжнароднага турызму.

Паблізу ад вострава Самуй знаходзіцца востраў Пханган, вядомы сваёй штомесячнай пляжнай вечарынай «Full Moon Party» (вечарына ў паўналунне), што доўжыцца тры ночы і збірае тысячы прыхільнікаў са ўсяго свету.

Для аматараў дайвінгу сапраўдным раем з'яўляецца востраў Тао, што знаходзіцца паблізу ад вострава Самуй, ён лічыцца адным з найлепшых дайвінгавых месцаў ва ўсёй Паўднёва-Усходняй Азіі.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]