Іван Восіпавіч Яркоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Іван Восіпавіч Яркоўскі
Yarkovsky.jpg
Дата нараджэння

12 (24) мая 1844

Месца нараджэння

Асвея, Дрысенскі павет, Віцебская губерня, Расійская імперыя

Дата смерці

9 (22) студзеня 1902 (57 гадоў)

Месца смерці

Гайдэльберг, Вялікае Герцагства Бадэн[d], Германская імперыя

Месца пахавання

Гайдэльберг

Грамадзянства

Flag of Russia.svg Расійская імперыя

Жонка

Шандзікоўская Алена Аляксандраўна

Дзеці:

Вітольд Іванавіч Яркоўскі[d]

Род дзейнасці

астраном, інжынер, натураліст

Альма-матар

Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны тэхналагічны інстытут

Commons-logo.svg Іван Восіпавіч Яркоўскі на Вікісховішчы

Іван Восіпавіч Яркоўскі (1844—1902) — расійскі вучоны, інжынер, прыродазнавец.

Упершыню ў свеце апісаў, як эфір ператвараецца ў важкае рэчыва.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў мястэчку Асвея Віцебскай губерні ў сям’і ўрача — яго бацька быў хатнім урачом у графа Шадурскага. З дзяцінства Іван выяўляў здольнасці ў матэматыцы і механіцы: яшчэ ў кадэцкім корпусе ён вынайшаў далямер, за што атрымаў ад Вялікага князя Міхаіла Мікалаевіча залатыя гадзіннік. Пасля заканчэння ў 1862 годзе корпуса, Яркоўскі быў адпраўлены прапаршчыкам артылерыі на Каўказ, дзе праслужыў шэсць гадоў.

Пасля ваеннай службы Яркоўскі едзе ў Пецярбург і паступае ў Тэхналагічны інстытут, які скончыў у 1870 годзе тэхнолагам першага разраду, і адразу ж па даручэнні прыватнай фірмы едзе ў Берлін, дзе знаёміцца з машынабудаўнічымі заводамі.

У 1872 году Яркоўскі вяртаецца ў Пецярбург, дзе абараняе дысертацыю «Праект машыны для водазабеспячэння і тэарэтычнае даследаванне механізму», за што атрымлівае званне інжынера-тэхнолага і камандзіроўку за мяжу на год. Уступіўшы ў ліпені 1872 у шлюб з Аленай Аляксандраўнай Шандзікоўскай, ён з жонкай з’яжджае за мяжу, каб азнаёміцца з механічнымі заводамі Германіі, Бельгіі і Францыі.

У 1873 годзе Іван Восіпавіч вяртаецца ў Пецярбург і доўгі час працуе на чыгунках Расіі.

Зрабіўшы нямала карысных вынаходстваў па тэхнічнай частцы, Яркоўскі вылучыўся ў актыўныя члены Імператарскага рускага тэхнічнага таварыства, дзе кіраваў секцыяй механікі і зрабіў шмат цікавых дакладаў.

У 1887 годзе ён высунуў «кінетычную гіпотэзу сусветнага прыцягнення». Займаўся пытаннямі паветраплавання — у 1889 годзе правёў грунтоўныя эксперыментальныя выпрабаванні апорнай шрубы.

У 1894 годзе Іван Восіпавіч пакідае службу на чыгунцы і пераязджае ў Пецярбург кіраўніком Неўскага механічнага завода, а апошнія пяць гадоў правёў у правінцыі — у Дзяцькова Арлоўскай губерні, дзе працаваў памочнікам кіраўніка заводамі Мальцаўскага акцыянернага таварыства.

Увесну 1901 Яркоўскі захварэў і ўрачы паслалі яго за мяжу; некалькі месяцаў ён правёў у Верысгофене (Баварыя), а затым у кастрычніку яго перавезлі ў Гайдэльберг, дзе ён памёр ад саркомы 9 студзеня 1902 і быў пахаваны.

Зноскі