Іосіф Аронавіч Хазановіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іосіф Аронавіч Хазановіч
Joseph Chasanowitz.jpg
Дата нараджэння 22 кастрычніка 1844(1844-10-22)[1]
Месца нараджэння
Дата смерці 21 снежня 1919(1919-12-21)[1] (75 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці урач
Альма-матар
Commons-logo.svg Іосіф Аронавіч Хазановіч на Вікісховішчы

Іосіф Аронавіч Хазановіч (1844—1919) — расійскі яўрэйскі грамадскі дзеяч, лекар, бібліяфіл і арганізатар Яўрэйскай нацыянальнай бібліятэкі(руск.) бел. ў Іерусаліме[2].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Сын яўрэйскага купца Аарона Хазановіча. Нарадзіўся ў Гродне ў 1844 годзе. У 1866 годзе паступіў у Кёнігсбергскі ўніверсітэт на медыцынскі факультэт[2].

Падчас Франка-прускай вайны 1871 года складаўся лекарам у Берліне, на чале аднаго з лазарэтаў для ваеннапалонных французаў. У 1872 годзе скончыў універсітэт. Неўзабаве перасяліўся ў Беласток[2].

У сувязі з палестынскім рухам(руск.) бел. у Хазановіча зарадзілася думка заснаваць нацыянальную бібліятэку ў Іерусаліме. Ён стаў закупляць кнігі, уступаючы ў перапіску з усімі вядомымі кнігагандлярамі і антыкварамі ў Расіі і за мяжой; траціў вялікія сумы са сваіх асабістых сродкаў на набыццё кніг, выпускаў час ад часу заклікі да прыватных асобаў і ўстаноў з просьбай дасылаць кнігі і ахвяраванні на закупку кніг[2].

У лістападзе 1884 года ўдзельнічаў у Катавіцкім з’ездзе(руск.) бел. палестынафілаў[3].

З часу свайго наведвання Іерусаліма ў 1890 годзе цалкам аддаўся адзінай мэце: «збудаваць на нашай гістарычнай радзіме будынак не толькі для яўрэйскага духу, але і для ўсёй яўрэйскай будучыні». У 1896 годзе яму ўдалося адправіць у Іерусалім першы транспарт кніг у 240 пудоў. Збіраў для бібліятэкі не толькі кнігі, але таксама і партрэты выбітных яўрэйскіх дзеячаў, здымкі з выданняў яўрэйскіх устаноў і т. п. У 1913 годзе — выключна дзякуючы намаганням Хазановіча — Яўрэйская нацыянальная бібліятэка(руск.) бел. мела каля 33 000 тамоў кніг і знаходзілася ва ўласным будынку[2].

Прымкнуўшы да сіянісцкага руху, Хазановіч бываў на ўсіх сіянісцкіх кангрэсах(руск.) бел. да смерці Герцля (1904)[2].

Зноскі