Іосіф Майсеевіч Эпштэйн

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іосіф Майсеевіч Эпштэйн
Дата нараджэння 1895
Месца нараджэння
Дата смерці 1980
Месца смерці
Род дзейнасці вучоны
Навуковая сфера уралогія
Навуковая ступень доктар медыцынскіх навук
Іосіф Майсеевіч Эпштэйн

Іосіф Майсеевіч Эпштэйн (руск.: Эпштейн Иосиф Моисеевич; 1895, Ляхавічы, Брэсцкай вобласці — 1980, Масква) — савецкі ўролаг. Доктар медыцынскіх навук, прафесар.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1922 скончыў медыцынскі факультэт Маскоўскага ўніверсітэта (цяпер 1-й ММІ). У 1922—1924 працаваў ва ўралагічнай клініцы Вышэйшай медыцынскай школы (Галоўны клінічны ваенны шпіталь). З 1924 яго навуковая і ўрачэбная дзейнасць была звязана з уралагічнай клінікай і кафедрай медыцынскага факультэта Маскоўскага ўніверсітэта, а затым 1-га ММІ. Ён паслядоўна займаў пасады экстэрна (1924—1926), ардынатара (1926—1930), асістэнта (1930—1940 і 1941—1948), дацэнта (1948—1949), загадчыка кафедры (1949—1968), прафесара — кансультанта (1968—1969). У 1940—1941 кіраўнік уралагічнага аддзялення Гарадской дзіцячай клінічнай бальніцы № 2 імя І. В. Русакова. У гады Вялікай Айчыннай вайны кансультаваў у шэрагу шпіталяў. Доктарскую дысертацыю на тэму «Туберкулёз ныркі» абараніў у 1939; прафесар (1949).

Быў членам праўлення Усесаюзнага і старшынёй (1963—1968) Маскоўскага навуковых медыцынскіх таварыстваў уролагаў, рэдактарам рэдаддзела «Уралогія» 2-га выдання ВМЭ, членам рэдакцыйнай калегіі і адказным сакратаром (1930—1941) часопіса «Уралогія».

Аўтар 120 навуковых прац, у тым ліку 8 ​​манаграфій і падручнікаў, прысвечаных туберкулёзе ныркі, фізіялогіі і паталогіі мачавылучэння, раненні нырак і мачаточнікаў, нетрымання мачы, а таксама захворванняў мачавой бурбалкі, нырачна-каменнай хваробы і анамаліям мачавых шляхоў. Адзін з піянераў укаранення ва ўралагічную практыку шэрагу рэнтгенарадыелагічных метадаў даследавання (тамаграфія нырак, інфузійная ўраграфія, радыеізатопная рэнаграфія, сканіраванне нырак).

Зноскі