Адам Ваньковіч (пам. 1636)
Выгляд
| Адам Ваньковіч | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Юрый Тышкевіч[d] | ||||||
| Пераемнік | Тэадор Аляксандр Валадковіч[d] | ||||||
|
|
|||||||
| Смерць | не раней за 9 лютага 1636 і не пазней за 3 сакавіка 1636 | ||||||
| Род | Ваньковічы | ||||||
| Бацька | Стэфан Ваньковіч | ||||||
| Маці | Алена з Тышкевічаў[d] | ||||||
| Жонка | Ганна са Скіндэраў[d][1] і каля Ева з Дуброўскіх[d][1][2] | ||||||
| Дзеці | Пётр Ваньковіч[3], Стэфан Ваньковіч[d][3] і Элеанора з Ваньковічаў[d] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
Адам Ваньковіч (? — 1636) — ураднік.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Належаў да сярэднезаможнага каталіцкага шляхецкага роду Ваньковічаў герба «Ліс». Сын Стэфана Ваньковіча, менскага войскага, і Алены са Скумін-Тышкевічаў.
Войскі менскі. Разам з братамі Аляксандрам і Рыгорам меў у застаўным валоданні маёнткі Косава і с. Жамойцкае Слонімскага павета (1582), валодаў маёнткам Пярэжыр Менскага павета, маёнткам Востраў Аршанскага павета і «дварком» у горадзе Менску (1635), адзін з фундатараў Мінскага Петрапаўлаўскага праваслаўнага манастыра (1612).
Памёр у 1636 годзе.
Сям’я
[правіць | правіць зыходнік]У шлюбе з Евай з Дуброўскіх (Дамброўскіх).
- Стэфан, суддзя Вількамірскага гродскага суда (1659), вількамірскі судовы падстараста (1660).
- Пётр (пам. да 1670), войскі менскі. Жонка дачка харужага ваўкавыскага Ганна Дунін-Глушынская.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- 4/2. Адам // Гербоўнік беларускай шляхты. Т. 3. В. / Дз. Матвейчык [і інш.]; навук. рэд. А. Рахуба. — Мінск, 2014. — 663 с. — ISBN 978-985-01-1095-4.
- ↑ а б Крэсс В. К. Скіндзеры герба «Шранява»: нарысы да гісторыі і генеалогіі старажытнага шляхецкага роду (XIV–XVIII стст.) // Архіварыус — Мн.: Дзяржкамархіў, Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі, 2015. — вып. 13. — С. 245. — ISSN 2225-4412
- ↑ Чарняўскі Ф. В. Да жыццяпісу Тодара Валадковіча, пісара земскага менскага, у 1665–1688 гг. // Архіварыус — Мн.: Дзяржкамархіў, Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі, 2010. — вып. 8. — С. 217. — ISSN 2225-4412
- ↑ а б Чарняўскі Ф. В. Крыштоф Валадковіч: факты з жыцця і дзейнасці // Архіварыус — Мн.: Дзяржкамархіў, Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі, 2009. — вып. 7. — С. 232. — ISSN 2225-4412