Аксаміткі адхіленыя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аксаміткі адхіленыя
TPatula03232008-1.JPG
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Tagetes patula L.

Сінонімы
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  38488
NCBI  55843
EOL  46324260
GRIN  t:36202
IPNI  252146-1
TPL  gcc-137312
Аксаміткі адхіленыя ў Тулузскім музеі

Аксаміткі адхіленыя, Аксаміткі распасцёртыя[5] (Tagetes patula) — від аднагадовых травяністых раслін сямейства Астравыя (Asteraceae).

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Галінастыя сцеблы ўтвараюць шырокія густыя кусты. Лісце пёрыста-рассечанае, лісточкі вузкія, ланцэтныя, вострыя. Кветкавыя кошыкі жоўтыя, бура-аранжавыя. Краявыя кветкі ў кошыках язычковыя, сярэднія — трубчастыя. Тычынак пяць, песцік з двума лычыкамі і ніжняй завяззю. Плады — лінейныя сямянкі. Ёсць шмат розных сартоў. Вышыня 20-40 см. Час цвіцення з чэрвеня па верасень.

Распаўсюджанне[правіць | правіць зыходнік]

Радзіма расліны — Цэнтральная Амерыка — расце ў Мексіцы і Нікарагуа. Шырока культывуецца ў парках, садах, кветніках, палісадніках як непатрабавальная, багата квітнеючая расліна.

Значэнне і выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Кветкавыя кошыкі ўтрымліваюць эфірны алей і фарбавальнікі. Водны настой кветкавых кошыкаў ужываюць як мачагонны, патагонны і супрацьгліставы сродак.

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. 3,0 3,1 3,2 USDA Natural Resources Conservation Service PLANTS Database. Архівавана з першакрыніцы 26 лютага 2012. Праверана 4 верасня 2007.
  4. USDA, ARS, National Genetic Resources Program Germplasm Resources Information Network - (GRIN) Online Database, National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland.. Архівавана з першакрыніцы 26 лютага 2012. Праверана 4 верасня 2007.
  5. Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь.. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 128. — 160 с. — 2 350 экз.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]