Аляксандр Паўлавіч Брулоў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Паўлавіч Брулоў
Alexander brullov.jpg
Аўтапартрэт 1830 года
Дата нараджэння: 29 лістапада 1798(1798-11-29)
Месца нараджэння: Санкт-Пецярбург
Дата смерці: 9 (21) студзеня 1877(1877-01-21) (78 гадоў)
Месца смерці: Санкт-Пецярбург
Альма-матар:
Узнагароды:
ордэн Святога Уладзіміра 2 ступені Order of Saint Stanislaus, 1st class ордэн Святога Уладзіміра 3 ступені
Лагатып Вікісховішча Аляксандр Паўлавіч Брулоў на Вікісховішчы

Аляксандр Паўлавіч Брулоў (29 лістапада 1798, Санкт-Пецярбург — 9 (21) студзеня 1877, Санкт-Пецярбург) — рускі мастак і архітэктар. Прафесар архітэктуры Імператарскай Акадэміі мастацтваў. Старэйшы брат Карла Брулова.

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

Аляксандр Паўлавіч Брулоў нарадзіўся ў сям'і «акадэміка арнаментальнай скульптуры» Паўла Іванавіча Бруло(руск.) бел.[1].

Разам з малодшым братам Карлам у 1809 годзе быў прыняты ў Акадэмію мастацтваў за казённы кошт, а ў 1822 годзе за кошт Таварыства заахвочвання мастацтваў(руск.) бел. яны былі адпраўленыя на 6 гадоў за мяжу.

Зіму браты правялі ў Мюнхене, а ў маі 1823 года прыбылі ў Рым. З асаблівай любоўю А. П. Брулоў вывучаў разваліны старажытных гарадоў, для чаго у 1824 годзе разам з Аляксандрам Львовым(руск.) бел. наведаў Сіцылію, а ўвосень таго ж года Пампеі, дзе склаў праект рэстаўрацыі тэрм.

Да 1826 ім былі ўжо выкананы пампейскія тэрмы, у гравюрах Сандса выдадзеныя затым у Парыжы, а тэкст да іх быў надрукаваны на французскай мове толькі ў 1829 годзе. Наступны за тым год Брулоў правёў у Парыжы, дзе слухаў курс механікі ў Сарбоне і наведваў лекцыі Бюона па гісторыі архітэктуры. Адсюль Брулоў ездзіў у Шартр і іншыя гарады, а таксама ў Англію. У 1829 годзе вярнуўся ў Санкт-Пецярбург.

«Пампейскія тэрмы» даставілі Брулову званне архітэктара Яго Вялікасці, члена-карэспандэнта Французскага інстытута, члена Каралеўскага інстытута архітэктараў у Англіі і званне члена акадэмій мастацтваў ў Мілане і Пецярбургу.

Зноскі

  1. Брюллов Александр Павлович (руск.) . на сайте «Прогулки по Петербургу». Праверана 11 снежня 2013.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]