Аніва (горад)
Выгляд
| Горад | |||||
| Аніва | |||||
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
| 46°43′00″ пн. ш. 142°31′00″ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна |
|
||||
| Суб’ект федэрацыі | Сахалінская вобласць | ||||
| Муніцыпальны раён | Аніўскі раён | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Заснаваны | 1886 | ||||
| Вышыня цэнтра | 3 м | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва |
|
||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 424 41 | ||||
| Паштовы індэкс | 694030 | ||||
| Код АКАТП | 64208501000 | ||||
| aniva.marketcenter.ru | |||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
Ані́ва (руск.: Анива, у 1886—1905 — Лютога, у 1905—1946 — Рудака) — горад (з 1946 г.) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Аніўскага раёна Сахалінскай вобласці. Насельніцтва 8,1 тыс. чал. (2005). Заснаваны як вёска ў 1886 годзе. Размешчаны на поўдні вострава Сахалін, пры ўпадзенні ракі Лютогі, у бухту Ласосяў (заліў Аніва), за 37 км на поўдзень ад горада Южна-Сахалінск.
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Эканоміка
[правіць | правіць зыходнік]У горадзе размешчаныя прадпрыемствы харчовай прамысловасці. Асновай эканомікі горада з’яўляецца рыбалоўства. Вядзецца прамысловая здабыча гарбушы, кеты. Чыгуначная станцыя ў цяперашні час не існуе ў сувязі з ліквідацыяй чыгуначнай лініі.
Зноскі
- 1 2 Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2025 года — М.: Росстат, 2025.
- ↑ http://kindai.ndl.go.jp/info:ndljp/pid/975896 — 1926. — 30 с.
- ↑ http://kindai.ndl.go.jp/info:ndljp/pid/1462110 — 1936. — 25 с.
- ↑ http://demoscope.ru/weekly/ssp/rus59_reg2.php — Демоскоп Weekly.
- ↑ http://demoscope.ru/weekly/ssp/rus70_reg2.php — Демоскоп Weekly.
- ↑ http://demoscope.ru/weekly/ssp/rus79_reg2.php — Демоскоп Weekly.
- ↑ http://demoscope.ru/weekly/ssp/rus89_reg2.php
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Народная энциклопедия «Мой город». Анива (город)
- ↑ http://www.perepis2002.ru/ct/doc/1_TOM_01_04.xls
- ↑ http://www.gks.ru/bgd/regl/B09_109/IssWWW.exe/Stg/d01/tabl-21-09.xls
- ↑ http://sakhalinstat.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat_ts/sakhalinstat/resources/b7451680420c302db621fe2d59c15b71/5.pdf
- ↑ Сахалинская область. Оценка численности постоянного населения на 1 января 2011-2016 годов
- ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям. Таблица 35. Оценка численности постоянного населения на 1 января 2012 года
- ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2013 года. Таблица 33. Численность населения городских округов, муниципальных районов, городских и сельских поселений, городских населённых пунктов, сельских населённых пунктов — Росстат, 2013. — 528 с.
- ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2014/bul_dr/mun_obr2014.rar
- ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2015/bul_dr/mun_obr2015.rar
- ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2016/bul_dr/mun_obr2016.rar — 2018.
- ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2017 года — М.: Росстат, 2017.
- ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2018 года — М.: Росстат, 2018.
- ↑ http://sakhalinstat.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat_ts/sakhalinstat/resources/23aa2e0044e3e698acaded20d5236cbc/Численность%20на%20начало%20года%20по%20МО_2019.doc — 2019.
- ↑ https://rosstat.gov.ru/storage/mediabank/CcG8qBhP/mun_obr2020.rar
- ↑ Итоги Всероссийской переписи населения 2020 года (по состоянию на 1 октября 2021 года)
- ↑ Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2023 года
- ↑ Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2024 года — Росстат, 2024.
- ↑ Большой энциклопедический словарь: В 2-х т. / Гл. ред. А. М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1991. — Т. 1. — С. 57. — 863 с. — 2 000 000 экз. — ISBN 5-85270-042-8 (т. 1.). (руск.)
