Барыл (адзінка вымярэння)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Барыл, або барыла (ад лац.: barillus бочка) — мера вадкасцей у ВКЛ у XVI—XVIII ст. Выкарыстоўвалася галоўным чынам для вымярэння віна. Раўнялася 20 гарцам (ад 56 да 112 л).

Глядзі таксама[правіць | правіць зыходнік]


}