Віверавыя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Віверавыя
Viverrids mosaic.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Viverridae (Gray, 1821)

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS   621757
NCBI   9673
EOL   7663
FW   40997

Віверавыя (Viverridae) — сямейства млекакормячых з атраду драпежных.

Агульнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Гэта, як правіла, невялікія стройныя жывёлы з кароткімі лапамі і доўгім хвастом, якія жывуць на дрэвах. Сваім абліччам многія прадстаўнікі сямейства нагадваюць куніцавых або каціных (з апошнімі маюць аддаленае сваяцтва, якое сыходзіць у ранні алігацэн). Даўжыня цела - ад 30 да 98 см, хваста — 12-90 см, маса ад 1 да 15 кг. Тулава выцягнутае, мускулістае і гнуткае. Даўжыня хваста ў многіх відаў роўная даўжыні цела. У бінтуронга хапальны хвост. Шыя сярэдняй даўжыні, галава невялікая з падоўжанай, завостранай мыскай. Вушы невысокія і шырока расстаўленыя. Вочы даволі вялікія. Канечнасці пяціпальцавыя, пальцаходныя або стапаходныя.

Класіфікацыя[правіць | правіць зыходнік]

У цяперашні час сямейства налічвае 35 відаў, якія аб'ядноўваюцца ў 15 родаў і 4 падсямействы[1]:

Зноскі

  1. Wozencraft, W. C. Mammal Species of the World / Wilson D. E. & Reeder D. M. (eds). — 3rd edition. — Johns Hopkins University Press, 16 November 2005. — ISBN 0-801-88221-4. OCLC 62265494
  2. Систематический список позвоночных животных в зоологических коллекциях на 01.01.2011 // Андреева Т. Ф., Вершинина Т. А., Горецкая М. Я., Карпов Н. В., Кузьмина Л. В., Остапенко В. А., Шевелёва В. П. Информационный сборник Евроазиатской региональной ассоциации зоопарков и аквариумов. Вып. 25. Межвед. сбор. науч. и науч.-метод. тр. / Под ред. В. В. Спицина. — М.: Московский зоопарк, 2006. — С. 341. — 570 с. — ISBN 978-5-904012-09-0
  3. 3,0 3,1 3,2 Систематический список позвоночных животных в зоологических коллекциях на 01.01.2011 // Андреева Т. Ф., Вершинина Т. А., Горецкая М. Я., Карпов Н. В., Кузьмина Л. В., Остапенко В. А., Шевелёва В. П. Информационный сборник Евроазиатской региональной ассоциации зоопарков и аквариумов. Вып. 30. Межвед. сбор. науч. и науч.-метод. тр. / Под ред. В. В. Спицина. — М.: Московский зоопарк, 2011. — С. 469—471. — 570 с. — ISBN 978-5-904012-09-0
  4. 4,0 4,1 Полная иллюстрированная энциклопедия. «Млекопитающие» Кн. 1 = The New Encyclopedia of Mammals / под ред. Д. Макдональда. — М.: «Омега», 2007. — С. 131. — 3000 экз. — ISBN 978-5-465-01346-8.
  5. Соколов В. Е. Систематика млекопитающих. Том 3 (китообразные, хищные, ластоногие, трубкозубые, хоботные, даманы, сирены, парнокопытные, мозоленогие, непарнокопытные). — М.: Высш. школа, 1979. — С. 198. — 528 с.