Гедэон Раецкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Гедэон Дунін-Раецкі
Herb Łabędź 1.svg
Герб «Лебедзь»
15-ы Ваявода менскі
1649 — 1654
Папярэднік: Аляксандр Масальскі
Пераемнік: Крыштаф Рудаміна-Дусяцкі
 
Смерць: 1654
Род: Раецкія
Бацька: Бальцар Раецкі
Маці: Святаслава Окунь
Жонка: Альжбета з Тызенгаўзаў
Дзеці: Уладзіслаў, Тэафіл, Жыгімонт, Гедэон, Святаслава, Альжбета, Марыяна

Гедэон Раецкі (Дунін-Раецкі) (? — 1654) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, дорпацкі падкаморы, парнаўскі кашталян з 1631, у снежні 1634 году названы кашталянам менскім, менскі ваявода з 1649, румбарскі староста.

З роду Раецкіх герба «Лебедзь», сын троцкага войскага Бальцара.

Удзельнічаў у вайсковых экспедыцыях гетмана Яна Караля Хадкевіча; ў 1625 годзе, калі шведскі кароль Густаў II Адольф уварваўся у ВКЛ, быў абраны камандзірам вількамірскай шляхты, разам з якой разбіў шведскі атрад у 100 коняў пад Чадошкамі (pod Czadoscami); ў 1633 годзе сваім коштам выставіў харугву і прыбыў пад Смаленск дзеля дапамогі каралю Уладзіславу, ад якога атрымаў потым ва ўзнагароду шэраг дзяржаўных пасад.

Меў чатырох сыноў: румбарскага старосту Уладзіслава, лідскага маршалка Тэафіла, Жыгімонта і Гедэона; і трох дачок:

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Niesiecki K. Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839—1846.