Дарніцкі раён (Кіеў)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Дарніцкі раён
укр.: Дарницький район
Сцяг Герб
Сцяг Герб
Краіна Украіна
Уваходзіць у
Адміністрацыйны цэнтр Кіеў
Дата ўтварэння 3 красавіка 1935
Насельніцтва 332 264[1]
Шчыльнасць 2480 чал./км²
Плошча 134 км²
Дарніцкі раён на карце
Паштовыя індэксы 02ххх
Афіцыйны сайт

Дарніцкі раён (укр.: Да́рницький район) — раён горада Кіева, размешчаны на левым беразе Дняпра.

У склад раёна ўваходзяць Асакаркі, Новая Дарніца, Пазнякі, Харкаўскі масіў, Сяло Шаўчэнкі, Рамбаза, Чырвоны хутар, Бортнічы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Гістарычная мясцовасць, рака. У шырокім сэнсе Дарніцай завуць усю левабярэжную частку Кіева. Рака Дарніца працякае ўздоўж чыгункі Кіеў - Чарнігаў і ўпадае ў возера Ніжні Тэльбін (ля Дняпра). Назва - ад старажытнарускага «дарнь» ( «у дар»). Па адной з версій, гэтая зямля ў часы Кіеўскай Русі была камусці падораная.

На тэрыторыі Дарніцы знойдзены рэшткі стаянак IV-III тысячагоддзяў да н.э.

Адна з першых згадак пра Дарніцы датавана 1509 годам, калі яна знаходзілася ў валоданні Кіева-Пячэрскага і Нікольскага манастыроў. У 1765-1769 гадах згадваецца хутар Дарніцкі з млыном на рацэ Дарніца. Інтэнсіўнае асваенне Дарніцы як жылога і гаспадарчага раёна пачата ў працэсе будаўніцтва чыгункі Кіеў - Курск ў 2-й палове XIX стагоддзя.

У 1860-х гадах ўзнікае пасёлак Новая Дарніца, які апынулася ў межах Кіева з 1927 года. У той жа час было пабудавана і Дарніцкае дэпо, на базе якога ў 1930-х гадах і уладкаваны пасёлак ДВРЗ.

Падчас Другой сусветнай вайны Дарніцкі пасёлка і прамысловыя прадпрыемствы ўздоўж чыгункі былі цалкам разбураныя. Інтэнсіўнае жыллёвае і прамысловае будаўніцтва ў Дарніцы разгорнута з канца 1940-х гадоў.

У Дарніцэ існуе возера Дарніцкае, Дарніцкі бульвар, вуліца Новадарніцкая. Назва «Дарніцкі» мае цэлы шэраг прадпрыемстваў, у тым ліку шаўковы і мясакамбінаты, «Дарніца» - хімфармаб'яднанне, станцыя метро, чыгуначная станцыя (так званы Дарніцкі вакзал), аўтастанцыя, гандлёвы цэнтр. Назва Дарніцкай шашы да 1973 года мела сучасная вуліца Алматынская, вуліца Дарніцкая (да 1955 г.) - вуліца Івана Бойка.

У 1935 годзе быщ створані Дарніцки раён горада Кіева, зацверджаны ў сучасных межах у 2002 годзе.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Полаўзроставая піраміда насельніцтва Дарніцкага раёна ў 2001 г.

Колькасць насельніцтва раёна:[2]

Працаздольнае насельніцтва раёна налічвае 196,2 тыс. чалавек, або 69,8% ад усяго пастаяннага насельніцтва, што на 3,8 працэнтных пункта больш, чым па Кіеву. З агульнай колькасці насельніцтва раёна занятае насельніцтва складае 44,9%.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

прамысловасць[правіць | правіць зыходнік]

У Дарніцкім раёне працуюць 35 прамысловых прадпрыемстваў. У тым ліку па галінах: - 3 прадпрыемствы па вытворчасці будаўнічых матэрыялаў; 16 прадпрыемстваў машынабудавання і металаапрацоўкі; 5 прадпрыемстваў хімічнай прамысловасці; 5 харчовай і 2 прадпрыемствы лёгкай прамысловасці. Чатыры прадпрыемствы іншых галін прамысловасці. Трыццаць будаўнічых арганізацый фармуюць ўлік Дарніцкага раёна Кіева.

Транспарт і сувязь[правіць | правіць зыходнік]

У раёне функцыянуюць 15 прадпрыемстваў аўтамабільнага транспарту; 7 прадпрыемстваў чыгуначнага транспарту; 8 трамвайных маршрутаў і 15 аўтобусных; Таксаматорных маршрутаў 23 адзінкі; На тэрыторыі Дарніцкага раёна знаходзяцца 7 станцый Кіеўскага метрапалітэна (Славутыч, Асакаркі, Пазнякі, Харкаўская, Вырліца, Барыспальская, Чырвоны хутар). Чыгуначная станцыя «Дарніца», 31-н гаражна-будаўнічы кааператыў, 28 стаянак аўтамабіляў. Ёмістасць тэлефонных станцый складае 98 000 абанентаў. На тэрыторыі раёна знаходзяцца 11 паштовых аддзяленняў Укрпошты.

Гандаль[правіць | правіць зыходнік]

У Дарніцкім раёне горада Кіева працуюць 157 харчовых крамы, 106 нехарчовых. Прадпрыемстваў грамадскага харчавання 137. Акрамя таго функцыянуюць восем рынкаў і 2 гандлёвых пляцоўкі. Прадпрыемстваў бытавога абслугоўвання насельніцтва раёна налічваецца 213. У раёне працуюць 19 аўтазаправачных станцый і чатыры станцыі тэхнічнага абслугоўвання.

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Станам на 1 студзеня 2016
  2. Насельніцтва гарадскіх раёнаў Украіны з 1959 гады

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]