Даўганосікі лясныя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Даўганосікі лясныя
Hylobius abietis 3 bialowieza forest beentree.jpg
Вялікі хваёвы даўганосік (Hylobius abietis)
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Hylobius Germar, 1817

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  616891
NCBI  201998
EOL  49836
FW  71930

Даўганосікі лясныя, ці Хілёбіусы[1] (Hylobius) — род цвёрдакрылых сямейства слонікаў.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Хабаток ў жукоў даволі доўгі, акруглены, трохі сагнуты, на канцы некалькі пашыраны. Вусікі прымацаваныя каля вуглоў рота так, што першы членік іх (сцяблінка) ледзь дасягае пярэдняга краю вачэй. 2 наступных ствараюць даўгаватыя, астатнія членікі жгуціка кароткія. Шчыток відавочны. Надкрыллі спераду з тупымі выбітнымі грудкамі (плечы). Ногі доўгія, галёнкі з моцным шыпом на канцы, сцёгны вышчэрбленыя, лапкі з вялікімі, далёка адзін ад аднаго адлеглымі кіпцікамі.

Арэал і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Сярэдняй велічыні слонікі, даўжынёй 6-16 мм, жывуць у хвойных лясах і распаўсюджаныя ў Еўропе і Азіі. Лічынкі жывуць у паміраюць кронах хвойных дрэў. Жукі абгрызаюць кару дрэў. З 7 еўрапейскіх відаў найбольш вядомы, як вельмі шкодны ў лесаводстве жук, вялікі хваёвы даўганосік (Hylobius abietis), Hylobius abietis, Hylobius abietis.

Віды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Даўганосікі // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 2. Гатня — Катынь / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1983. — Т. 2. — 522 с. — 10 000 экз.
  2. Беларуская навуковая тэрміналогія: слоўнік лясных тэрмінаў. — Мінск: Інбелкульт, 1926. — Т. Вып. 8. — 80 с. — (.).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]