Джыра д’Італія
| Інфармацыя пра гонку | |
|---|---|
| Час правядзення | май − чэрвень |
| Рэгіён | Італія |
| Беларуская назва | Джыра д’Італія |
| Дысцыпліна | Шашэйны веласпорт |
| Тып | Супервелашматдзёнка |
| Арганізатар | RCS Sport |
| Гісторыя | |
| Першая гонка | 1909 |
| Нумар гонкі | 105 |
| Першы пераможца | |
| Рэкорд перамог | |
| Апошні пераможца | |
Джыра д’Італія (італ.: Giro d'Italia, бел.: Тур Італіі) — шматдзённая велагонка, адна з трох найбуйнейшых разам з Тур дэ Франс і Вуэльтай. Праходзіць штогод па тэрыторыі Італіі на працягу трох тыдняў звычайна ў маі-чэрвені. Першая гонка адбылася ў 1909 годзе.
Акрамя асноўных спаборніцтваў з 1988 года праводзяцца Джыра д’Італія для жанчын і Джырына д’Італія для юніёраў.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Стварэнне гонкі
[правіць | правіць зыходнік]Ва ўмовах жорсткай барацьбы за чытачоў, галоўнаму рэдактару раздзелу аб веласпорце Арманда Кунэ італьянскай спартыўнай газеты Gazzetta dello Sport, прыйшла ідэя стварыць велагонку для прыцягнення да падпісчыкаў выдання. 7 жніўня 1908 года Gazzetta dello Sport на першай паласе свайго нумара абвясціла, што ў 1909 годзе адбудзецца першая шматдзённая велагонка Джыра д'Італія. Такім чынам Gazzetta стала першым друкаваным выданнем у Італіі, якое стварыла сваю велагонку.
Першым дырэктарам гонкі быў прызначаны аўтар ідэі Арманда Кунэ. Газета выдаткавала 3000 лір для прэміравання пераможцы, а італьянскі саюз веласіпеднага спорту яшчэ 14000 лір.
Першая Джыра д'Італія стартавала 13 мая 1909 года ў 14:53 па мясцовым часе ў Ларэта, фініш адбыўся ў Мілане.
Усяго было праведзена 8 этапаў агульнай працягласцю 2488 км (сярэдняя працягласць этапа склала 311 кіламетраў — лічба проста фантастычная па цяперашніх мерках). Да фінішу ў Мілане з 127 гоншчыкаў дабраліся толькі 49 (38,6 % ад агульнай колькасці!). Першым пераможцам гонкі стаў італьянец Луіджы Гана, ён атрымаў за гэта 5325 лір, а апошні класіфікаваны атрымаў 300 лір. Для параўнання, Арманда Кунэ, атрымліваў штомесячную зарплату 150 лір. Інфармацыя аб важнейшых падзеях гонкі вывешвалі ў вітрыне крамы Lancia-Lyon Peugeot, акрамя таго, жадаючыя маглі атрымаць інфармацыю аб гонцы па кароткім нумары тэлефона.
Факты
[правіць | правіць зыходнік]За ўсю гісторыю правядзення гонкі на ёй загінула чацвёра ўдзельнікаў: першы выпадак адбыўся ў 1952 годзе, апошні — у 2011 годзе.[1]



Пераможцы
[правіць | правіць зыходнік]Генеральная класіфікацыя
[правіць | правіць зыходнік]| № | Год | Пераможца | Каманда | |
|---|---|---|---|---|
| 108 | 2025 | Visma–Lease a Bike | ||
| 107 | 2024 | UAE Team Emirates | ||
| 106 | 2023 | Team Jumbo–Visma | ||
| 105 | 2022 | Bora–Hansgrohe | ||
| 104 | 2021 | Ineos Grenadiers | ||
| 103 | 2020 | Ineos Grenadiers | ||
| 102 | 2019 | Movistar Team | ||
| 101 | 2018 | Team Sky | ||
| 100 | 2017 | Sunweb | ||
| 99 | 2016 | Astana | ||
| 98 | 2015 | Tinkoff-Saxo | ||
| 97 | 2014 | Movistar Team | ||
| 96 | 2013 | Astana | ||
| 95 | 2012 | Garmin-Barracuda | ||
| 94 | 2011 | Lampre-ISD | ||
| 93 | 2010 | Liquigas | ||
| 92 | 2009 | Rabobank | ||
| 91 | 2008 | Astana | ||
| 90 | 2007 | Liquigas | ||
| 89 | 2006 | Team CSC | ||
| 88 | 2005 | Discovery Channel | ||
| 87 | 2004 | Saeco | ||
| 86 | 2003 | Saeco | ||
| 85 | 2002 | Index-Alexia | ||
| 84 | 2001 | Lampre-Daikin | ||
| 83 | 2000 | Mercatone Uno | ||
| 82 | 1999 | Polti | ||
| 81 | 1998 | Mercatone Uno | ||
| 80 | 1997 | Saeco | ||
| 79 | 1996 | Mapei-GB | ||
| 78 | 1995 | Mapei-GB | ||
| 77 | 1994 | Gewiss-Ballan | ||
| 76 | 1993 | Banesto | ||
| 75 | 1992 | Banesto | ||
| 74 | 1991 | del Tongo | ||
| 73 | 1990 | Chateau d’Ax | ||
| 72 | 1989 | Super U-Raleigh-Fiat | ||
| 71 | 1988 | 7-Eleven | ||
| 70 | 1987 | Carrera-Vagabond | ||
| 69 | 1986 | Carrera-Inoxpran | ||
| 68 | 1985 | La Vie Claire | ||
| 67 | 1984 | Gis-Tuc Lu | ||
| 66 | 1983 | Del Tongo | ||
| 65 | 1982 | Renault-Elf-Gitane | ||
| 64 | 1981 | Inoxpran | ||
| 63 | 1980 | Renault-Elf-Gitane | ||
| 62 | 1979 | Scic | ||
| 61 | 1978 | Bianchi-Faema | ||
| 60 | 1977 | Flandria-Velda | ||
| 59 | 1976 | Bianchi-Campagnolo | ||
| 58 | 1975 | Jollyceramica | ||
| 57 | 1974 | Molteni | ||
| 56 | 1973 | Molteni | ||
| 55 | 1972 | Molteni | ||
| 54 | 1971 | Ferretti | ||
| 53 | 1970 | Faema | ||
| 52 | 1969 | Faema | ||
| 51 | 1968 | Faema | ||
| 50 | 1967 | Salvarani | ||
| 49 | 1966 | Molteni | ||
| 48 | 1965 | Salvarani | ||
| 47 | 1964 | St.Raphael | ||
| 46 | 1963 | Carpano | ||
| 45 | 1962 | Carpano | ||
| 44 | 1961 | Fides | ||
| 43 | 1960 | Fynsec | ||
| 42 | 1959 | Emi G. S. | ||
| 41 | 1958 | Legnano | ||
| 40 | 1957 | Chlorodont | ||
| 39 | 1956 | Faema-Guerra | ||
| 38 | 1955 | Nivea-Fuchs | ||
| 37 | 1954 | Faema-Guerra | ||
| 36 | 1953 | Bianchi-Pirelli | ||
| 35 | 1952 | Bianchi-Pirelli | ||
| 34 | 1951 | Ganna | ||
| 33 | 1950 | Guerra | ||
| 32 | 1949 | Bianchi-Ursus | ||
| 31 | 1948 | Willier Triestina | ||
| 30 | 1947 | Bianchi | ||
| 29 | 1946 | Legnano | ||
| Спаборніцтвы не праводзіліся: Другая сусветная вайна | ||||
| 28 | 1940 | Legnano | ||
| 27 | 1939 | France Sport-Wobler | ||
| 26 | 1938 | Fresjus | ||
| 25 | 1937 | Legnano | ||
| 24 | 1936 | Legnano | ||
| 23 | 1935 | Maino-Girardengo | ||
| 22 | 1934 | Maino-Clement | ||
| 21 | 1933 | Legnano | ||
| 20 | 1932 | Dei | ||
| 19 | 1931 | Gloria | ||
| 18 | 1930 | Legnano | ||
| 17 | 1929 | Legnano | ||
| 16 | 1928 | Legnano | ||
| 15 | 1927 | Legnano | ||
| 14 | 1926 | Legnano | ||
| 13 | 1925 | Legnano | ||
| 12 | 1924 | |||
| 11 | 1923 | Maino | ||
| 10 | 1922 | Legnano | ||
| 9 | 1921 | Legnano | ||
| 8 | 1920 | Bianchi | ||
| 7 | 1919 | Stucchi | ||
| Спаборніцтвы не праводзіліся: Першая сусветная вайна | ||||
| 6 | 1914 | Stucchi | ||
| 5 | 1913 | Maino | ||
| 4 | 1912 | Команда Atala: Карла Галецці (3), Джавані Мікелета, |
Team Atala | |
| 3 | 1911 | Bianchi | ||
| 2 | 1910 | Team Atala | ||
| 1 | 1909 | Team Atala | ||
Зноскі
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Уся гісторыя Джыра (1909-2011) па-руску
- Афіцыйны сайт(англ.)
- Пераможцы Джыра д'Італія
- Наша Джыра(недаступная спасылка)