Дыстрыбутыўнасць

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Дыстрыбуты́ўнасць (ад лац.: distributivus — «размеркавальны»), ці размеркавальны закон — уласцівасць узгодненасці двух бінарных аперацый, вызначаных на адным і тым жа мностве.

Кажуць, што дзве бінарныя аперацыі «+» і «×» задавальняюць уласцівасць дыстрыбутыўнасці, калі для любых трох элементаў :

  • дыстрыбутыўнасць злева:
  • дыстрыбутыўнасць справа:

Калі аперацыя «×» з'яўляецца камутатыўнай, то ўласцівасці дыстрыбутыўнасці злева і справа супадаюць.

Адытыўная і мультыплікатыўныя аперацыі ў кольцах і палях па вызначэнні задавальняюць уласцівасці дыстрыбутыўнасці.

Калі аперацыі складання і перасячэння для аднабаковых ідэалаў некаторага кальца (ці падмодуляў некаторага модуля) задавальняюць уласцівасць дыстрыбутыўнасці, то кажуць аб дыстрыбутыўным кальцы (ці дыстрыбутыўным модулі).

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Дистрибутивность // Математическая энциклопедия / Под ред. И.М. Виноградова — М.: Советская энциклопедия, 1979. — Т. 2. ст. 230—231.
  • Энциклопедия элементарной математики. Книга первая. Арифметика / под ред. П. С. Александрова, А. И. Маркушевича и А. Я. Хинчина — М.—Л.: Гос. издат. технико-теоретической литературы, 1951. — С. 108—113. — 448 с.