Дэн Лідзюнь

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Тэрэза Тэнг
Dèng Lìjūn (邓丽君), Teresa Teng
鄧麗君銅像.jpg
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння 29 студзеня 1953(1953-01-29)
Месца нараджэння Баачжун, Тайвань
Дата смерці 8 мая 1995(1995-05-08) (42 гады)
Месца смерці Чыянгмай, Тайланд
Месца пахавання
Краіна Flag of the Republic of China.svg Кітайская Рэспубліка
Flag of Hong Kong.svg Ганконг
Flag of Japan.svg Японія
Музычная дзейнасць
Прафесіі спявачка, філантроп
Пеўчы голас кантральта[d]
Інструменты Вакаліст
Жанры поп, mandopop, cantopop, R&B, J-Pop, фолк-музыка, балада
Псеўданімы Teresa Tang, Teresa Deng, テレサ テン
Супрацоўніцтва Хібары Місора, Дэбі Гібсан, Крыстал Гейл, Ціфані
Лэйблы

Yewjow (1967—1971)
Life Records (1971—1976)
Polydor (1974—1982), (1985—1995)
EMI/Capitol Records/Parlophone (1983—1985)
Columbia Records (1986—1989)
Atlantic Records (1990—1995)
PolyGram
Taurus

Узнагароды
teresa-teng.org
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Дэн Ліцзюнь (трад. 鄧麗君, спрошч. 邓丽君, піньінь Dèng Lìjūn, сіст. Пал. Дэн Ліцзюнь, POJ Tēng Lē-kun; 29 снежня 1953, в. Цяньян (田洋 Tiányáng) павета Юньліньна на Тайвані — 8 мая 1995) — папулярная кітайская спявачка, таксама вядомая ў Японіі і на Захадзе як Тэрэза Тэн ці Тэрэза Тэнг (яп. テレサ・テン, англ. Teresa Teng).

Бацькі родам з кантынентальнай часткі Кітая, з правінцыі Хэбэй. У яе было 4 старэйшыя браты і адзін малодшы. Бацька — афіцэр арміі Гаміньдана.[1]

Спявала на пекінскай, тайваньскай і кантонскай кітайскіх мовах, а таксама на японскай, інданэзійскай і англійскай.

Вядомая павольнымі песнямі пра каханне, сярод якіх «Калі ж ты прыдзеш?» (何日君再來 Hé rì jūn zàilái?) і «Няхай месяц адлюстроўвае маю душу» (月亮代表我的心).

Памерла ад астмы.

Цэнзура[правіць | правіць зыходнік]

Шмат песень Тэрэзы Тэн былі забароненыя ў Кітайскай Народнай Рэспубліцы і на Тайвані.

Так, на Тайвані былі забароненыя песні «Калі ж ты прыйдзеш?» (何日君再來, піньінь Hé rì jūn zàilái?), бо іерогліф 君 (кіт. jūn; літаральна «пан, шляхціч», выкарыстоўваецца як зварот) гучыць таксама, як іерогліф «армія, войска» (軍, піньінь jūn), таму ў песні можна было пачуць «Калі ж прыйдзе армія?». Таксама былі забароненыя тайваньскамоўная песня «Гарачыя мясныя піражкі» (燒肉粽, POJ Sio bah-chàng), якая спявалася ад імя дзяўчыны, што не змагла знайсці працу і вымушаная прадаваць піражкі, і песня «Неба цёмнае» (天黑黑, POJ Thiⁿ ȯ-ȯ), бо яны разглядаліся як прыхаваная крытыка ўлады.[2]

У КНР яна была забароненая як «буржуазная спявачка».

Негледзячы на забароны, яна была вельмі папулярнай, як у КНР, так і ў Кітайская Рэспубліцы, таму ўзнікла фраза: «Дэн Сяапін правціць днём, Дэн Ліцзюнь правіць ноччу»[3].

Зноскі

  1. http://russian.cri.cn/841/2012/05/04/1s425838.htm
  2. http://www.zonaeuropa.com/20070715_1.htm
  3. Reed, Barbara Edith. Davison, Gary Marvin. 1998. Culture and Customs of Taiwan, Greenwood Press. ISBN 0-313-30298-7

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]