Ежы Дзевалтоўскі
Выгляд
| Ежы Дзевалтоўскі | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Трубы | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Марцыян Аляксандр Агінскі | ||||||
| Пераемнік | Мікалай Быхавец[d] | ||||||
|
|
|||||||
| Род | Дзевалтоўскія | ||||||
| Жонка | Марына з Тышкевічаў[d][1][2][…] і Ядвіга Кацярына з Тызенгаўзаў[d][3][1][…] | ||||||
| Дзеці | Дамінік Станіслаў Дзевалтоўскі[d] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
Ежы Дзевалтоўскі (польск.: Jerzy Dziewałtowski; ? — ?) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Паходзіў са шляхецкага роду Дзевалтоўскіх герба «Трубы».
Харужы троцкі, пасол на элекцыйны сойм, падпісаў у 1669 годзе абранне каралём польскім і вялікім князем літоўскім Міхала Вішнявецкага.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- 1 2 Чарняўскі Ф. В. Жыццё і сямейна-роднасныя повязі Мікалая Вяжэвіча, пісара земскага Менскага ваяводства // Архіварыус — Мн.: Дзяржкамархіў, Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі, 2016. — вып. 14. — С. 362. — ISSN 2225-4412
- ↑ Stan. Ptaszycki Z dziejów starego rodu // „Charitas”. Księga zbiorowa — Petersburg: 1894. — С. 503–509.
- ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego : spisy. T. 9, Województwo mścisławskie XVI‒XVIII wiek / пад рэд. А. Рахуба — Warszawa: 2019. — С. 125. — ISBN 978-83-65880-76-5
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Уладзіслаў Вяроўкін-Шэлюта. Дзевалтоўскія // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — 688 с. — ISBN 985-11-0314-4 (т. 1), ISBN 985-11-0315-2.