Жорж Віль

Жорж Віль
Жорж Віль
	фр.: Georges Ville
Дата нараджэння	23 сакавіка 1824
Месца нараджэння	Пон-Сэнт-Эспры[d], Нім[d], дэпартамент Гар, рэгіён Лангедок — Русільён, Метраполія Францыі, Францыя;
Дата смерці	22 лютага 1897 (72 гады)
Месца смерці	Парыж, Парыж[d], рэгіён Іль-дэ-Франс, Метраполія Францыі, Францыя;
Грамадзянства	Францыя;
Род дзейнасці	хімік, фармацэўт, аграном, настаўнік, батанік
Навуковая сфера	аграномія, аграхімія і фізіялогія раслін[d]
Месца працы	Нацыянальны музей натуральнай гісторыі;
Навуковае званне	прафесар;
Узнагароды
	Медыяфайлы на Вікісховішчы

Жорж Віль (фр.: Georges Ville; 23 сакавіка 1824, Пон-Сэнт-Эспры - 22 лютага 1824, Парыж) - гэта французскі аграном, хімік і фармацэўт.

Загадваў Венсенскім доследным полем, якое дзякуючы яго вопытам па сідэрацыі глебы, арганізацыі вопытных палёў, крыніц азотнага харчавання раслін і палемікі па гэтых пытаннях з Бусенго атрымала вядомасць ва ўсім свеце.

Творы і публікацыі

Les Engrais chimiques, le fumier et le bétail. Nouveaux entretiens agricoles donnés au champ d'expériences de Vincennes, 1874-1875, Librairie agricole de la Maison rustique (Paris), 1876
La production végétale et les engrais chimiques : conférences agricoles faites au champ d'expériences de Vincennes (3e édition), Librairie agricole (Paris), G. Masson (Paris), L. Baschet (Paris), 1891, 1 vol. (XVI-461 p.-3 pl.) : fig. ; in-4

Зноскі

↑ Georges Ville // La France savante / пад рэд. B. Delmas, R. Mathis — 2009. Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q673718'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2926731'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q55740543'></a>
1 2 3 4 Вилль, Жорж // Венгрия — Вильно — 1928. — Т. 10. — С. 781.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q43442945'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q43200248'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q20078554'></a>
1 2 Виль, Жорж // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1892. — Т. VI. — С. 349.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q19908137'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q24362896'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q602358'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q23892902'></a>

Літаратура

Ch.-Er. Guignet: «Georges Ville», in:La Nature n°1244, 3 avril 1897, Conservatoire numérique des arts et métiers.

[_7d79acace248dbf5-1] Georges Ville // La France savante / пад рэд. B. Delmas, R. Mathis — 2009. Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q673718'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2926731'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q55740543'></a>

[_b929a0fbe723143a-2] 1 2 3 4 Вилль, Жорж // Венгрия — Вильно — 1928. — Т. 10. — С. 781.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q43442945'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q43200248'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q20078554'></a>

[_1ba58b1bf160c65f-3] 1 2 Виль, Жорж // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1892. — Т. VI. — С. 349.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q19908137'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q24362896'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q602358'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q23892902'></a>

[1]

[2]

[3]