Жослі
| Мястэчка | |||
| Жослі | |||
|---|---|---|---|
| літ.: Žasliai | |||
 Касцёл Св. Георгія | |||
|
|||
| 54°52′00″ пн. ш. 24°35′20″ у. д.HGЯO | |||
| Краіна |
 Літва |
||
| Павет | Каўнаскі | ||
| Раён | Кайшадорыскі | ||
| Сянюнія | Жаслейская | ||
| Гісторыя і геаграфія | |||
| Вышыня цэнтра | 105 м | ||
| Часавы пояс | UTC+2, летам UTC+3 | ||
| Насельніцтва | |||
| Насельніцтва |
|
||
| Паказаць/схаваць карты | |||
  Жослі |
|||
Жо́слі[2][3], таксама Жаслей[крыніца?] (літ.: Žasliai) — мястэчка ў Кайшадорыскім раёне Ковенскага павета Літвы, на беразе возера Жослі. Адміністрацыйны цэнтр Жаслейскай сянюніі.
Месцяцца за 9 км ад Кайшадорыса. Згодна з сучаснай афіцыйнай літоўскай класіфікацыяй мястэчка належыць да этнаграфічнага рэгіёну Аўкштота.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Паводле падання, запісанага Мацеем Стрыйкоўскім, легендарны князь Кукавойт паставіў каля возера Жослі на ўспамін пра сваю маці Паяту яе драўляную фігуру, якую мясцовы люд лічыў багіняй; калі фігура спарахнела, на тым месцы выраслі ліпы, якія таксама лічыліся богам[4].
У XV стагоддзі — ва ўладанні Нацаў. Ян Нац заснаваў парафіяльны касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі, Святых Яна і Барбары. Відаць, у канцы стагоддзя перайшлі да Гаштольдаў. У 1557 годзе згадваецца як гаспадарскае ўладанне, цэнтр воласці Троцкага павета. У 1582 годзе вялікі князь перадаў Жосленскую дзяржаву ў валоданне Лукашу Ленскаму. На Радзівілаўскай карце (1613) пазначана як мястэчка. У XVIII стагоддзі — цэнтр нягродавага староства, якое перадавалася ў трыманне магнатам. У другой палове стагоддзя Жослямі валодаў канцлер Яхім Храптовіч.
12 студзеня 1792 года атрымалі Магдэбургскае права і герб з выявай снапа пшаніцы, над ім два анёлы, што трымаюць лаўровы вянок, у сярэдзіне якога дэвіз «Ex mancipio libertas».
У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай 1795 года апынуліся ў складзе Расійскай імперыі.
З 1918 года — у складзе Літвы.
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]- 1865 — 1042 чал., у тым ліку 7 праваслаўных, 371 каталік, 22 стараверы і 653 іўдзеі[5]
- 1897 — 1955 чал.
- 1957 — 867 чал.
- 2001 — 818 чал.
- 2021 — 536 чал.
Турыстычная інфармацыя
[правіць | правіць зыходнік]
Славутасці
[правіць | правіць зыходнік]- Гістарычная забудова мястэчка
- Касцёл Святога Георгія (1912)
Вядомыя асобы
[правіць | правіць зыходнік]- Леапольд Гадоўскі (1870—1938) — амерыканскі піяніст, педагог і кампазітар.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ https://osp.stat.gov.lt/documents/10180/9601028/Gyventojai_gyvenamosiose_vietovese.xlsx
- ↑ ЭнцВКЛ 2010, с. 218.
- ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі : у 4 т. / Дзяржаўны камітэт па маёмасці Рэспублікі Беларусь, Рэспубліканскае унітарнае прадпрыемства «Белкартаграфія»; рэдкалегія: В. Л. Насевіч (галоўны рэдактар) [і інш.]. — Мінск: Белкартаграфія. — Т. 3 / [рэд. В.Л. Насевіч]. — 352 с., іл. с. — ISBN 978-985-508-298-0. С. 80.
- ↑ ЭнцВКЛ 2010.
- ↑ Żośle // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV: Worowo — Żyżyn (польск.). — Warszawa, 1895. S. 836
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Жослі // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Т. У. Бялова (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2010. — Т. 3: Дадатак. А — Я. — С. 218. — 696 с. — ISBN 978-985-11-0487-7 (т. 3), ISBN 985-11-0315-2.
- Żośle // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV: Worowo — Żyżyn (польск.). — Warszawa, 1895. S. 836
- Жосли // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) (руск.). — СПб., 1890—1907.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Жослі
Слоўнікі і энцыклапедыі | |
|---|---|
| Нарматыўны кантроль |
