Каарэл Ээнпалу

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Каарэл Ээнпалу
Kaarel Eenpalu
Каарэл Ээнпалу
сцяг
13-ы Дзяржаўны старэйшына Эстоніі
19 ліпеня 1932 — 1 лістапада 1932
Папярэднік: Яан Тээмант
Пераемнік: Канстанцін Пятс
сцяг
8-ы Прэм'ер-міністр Эстоніі
9 мая 1938 — 12 кастрычніка 1939
Прэзідэнт: Канстанцін Пятс
Папярэднік: Канстанцін Пятс
Пераемнік: Юры Улуатс
сцяг
6-ы Старшыня Парламента Эстоніі
20 чэрвеня 1926 — 19 ліпеня 1932
Папярэднік: Аўгуст Рэй
Пераемнік: Яан Тынісан
сцяг
8-ы Старшыня Парламента Эстоніі
18 мая 1933 — 29 жніўня 1934
Папярэднік: Яан Тынісан
Пераемнік: Рудольф Пеніста
 
Адукацыя: Тартускі ўніверсітэт
Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. В. Ламаносава
Гімназія Хуга Трэфнера[d]
Дзейнасць: палітык, журналіст
Нараджэнне: 14 (26) мая 1888(1888-05-26)
Дэрпцкі павет, Ліфляндская губерня, Расійская імперыя
Смерць: 27 студзеня 1942(1942-01-27) (53 гады)
Кіраўская вобласць, СССР
 
Узнагароды:
Кавалер ордэна Дзяржаўнага герба 1 класа (Эстонія)
Ордэн Белай зоркі 1 класа (Эстонія)
Кавалер ордэна Арлінага крыжа 1 класа, Эстонія
Кавалер ордэна Эстонскага Чырвонага Крыжа 1 класа
Кавалер ордэна Эстонскага Чырвонага Крыжа 2 класа

Каарэл Ээнпалу (эст.: Kaarel Eenpalu; да 1935 — Карл Эйнбунд эст.: Karl August Einbund; 26 мая 1888 — 27 студзеня або 28 студзеня 1942, Кіраўская вобласць) — эстонскі дзяржаўны дзеяч.

У 1919 — член Устаноўчага сходу. У 1919—1920 — дзяржаўны кантралёр. У 1920 — галоўны рэдактар ​​газеты Tallinna Teataja. Уваходзіў у склад Народнай партыі, з 1923 удзельнічаў у дзейнасці Згуртавання аграрыяў.

У 1920, 1921—1924 і 1924—1926 — міністр унутраных спраў. У 1924 быў галоўным рэдактарам газеты Kaja. У 1926—1932, 1933—1934 — старшыня Рыйгікогу, член Рыйгікогу пяці скліканняў. У ліпені-лістападзе 1932 — дзяржаўны старэйшына (кіраўнік дзяржавы). У 1934—1938 — зноў міністр унутраных спраў, ініцыятар працэсу «эстанізацыі» імёнаў і прозвішчаў грамадзян краіны. У 1938—1940 — дэпутат Дзяржаўнага прадстаўнічага сходу. У 1938—1939 — прэм’ер-міністр. У 1939—1940 — генеральны дырэктар дзяржаўнай кампаніі Eesti Fosforit.

У 1930—1932 узначальваў моладзевую арганізацыю «Маладыя арлы». У 1930—1935 быў старшынёй Эстонска-польскага таварыства, у 1932 — старшыня Палаты сельскай гаспадаркі. У 1923—1940 — член Эстонскага алімпійскага камітэта. Ганаровы член савета афіцэраў 2-га артылерыйскага палка.

У 1940 годзе быў арыштаваны на сваім хутары. Быў асуджаны да працяглага тэрміна пазбаўлення волі і адпраўлены ў лагер, дзе памёр ад запалення лёгкіх.