Казімір Фалькевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Казімір Фалькевіч (1865, в. Шастакі, Тургельская гміна, Віленскі паветверасень 1922) — беларускі нацыянальны дзеяч, селянін.

Уваходзіў у склад Беларускай рады ў Вільні ў 1918 годзе. Уваходзіў у склад Тарыбы і ўдзельнічаў у стварэнні Міністэрства беларускіх спраў Літвы[1].

У кастрычніку 1920 — сакавіку 1921 года працаваў агентам па закупках у Дэпартаменце аправізацыі Сярэдняй Літвы.

Паведамленне пра смерць селяніна Казіміра Фалькевіча 28 верасня 1922 года надрукавала газета «Беларускі Звон». Яго прозвішча можна сустрэць у працы Антона Луцкевіча «Польская акупацыя ў Беларусі» (1920). Памяці К. Фалькевіча прысвечаны некралог «Дзядзька Фалькевіч», напісаны Антонам Луцкевічам пад псеўданімам «Яго таварыш»[2]. Пазней у заходнебеларускім друку з'явяцца матэрыялы, падпісаныя псеўданімам К. Фалькевіч, крыптанімамі К. Ф., К. Ф-віч. Гэта Луцкевіч вырашыў унесьмяроціць імя свайго таварыша[1].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Правобраз Акту 25 Сакавіка Анатоль Сідарэвіч? ARCHE 2-2003
  2. Беларускі Звон. 1922. 7 кастрычніка.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]