Віленскі павет (Расійская імперыя)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Віленскі павет
Герб павятовага цэнтра Герб губерні
Герб павятовага цэнтра
Герб губерні
Губерня
Цэнтр
Утвораны
1795
Плошча
6,2 тыс. км²
Насельніцтва
363,3 тыс. (1897)

Віленскі павет (літ.: Vilniaus apskritis, польск.: Powiat wileński, руск.: Виленский уезд) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Віленскай, Літоўскай і Літоўска-Віленскай губерняў, якая існавала ў 17951920 гадах. Цэнтр — горад Вільня.

Адміністрацыйны падзел[правіць | правіць зыходнік]

У 1913 годзе ў павеце было 18 валасцей: Быстрыцкай, Варнянская, Гедройцкая, Гелванская, Ільінская, Маляцкая, Меешагольская, Міцкунская, Мусніцкая, Неменчынская, Падбярэзская, Рудамінская, Рукойнская, Рэшанская, Салечніцкая (цэнтр — мястэчка Малыя Сялечнікі), Шырвінцкая, Шумская, Янішская.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Па дадзеных перапісу 1897 года ў павеце пражывала 363,3 тыс. чал. У тым ліку беларусы — 25,8%; яўрэі — 21,3%; літоўцы — 20,9%; палякі — 20,1%; рускія — 10,4%. У павятовым горадзе Вільні пражывала 154532 чал.[1]

Зноскі