Карл Антон Гогенцолерн-Зігмарынген

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Карл Антон Гогенцолерн-Зігмарынген
ням.: Karl Anton von Hohenzollern-Sigmaringen
Karl Anton von Hohenzollern.jpg
Hohenzollern-Sigmaringen.JPG
 
Адукацыя:
Дзейнасць: палітык
Нараджэнне: 7 верасня 1811(1811-09-07)[1][2]
Смерць: 2 чэрвеня 1885(1885-06-02)[1][2] (73 гады)
Пахаванне:
Дынастыя: Hohenzollern-Sigmaringen[d]
Бацька: Charles[d]
Маці: Marie Antoinette Murat[d]
Жонка: Princess Josephine of Baden[d]
Дзеці: Марыя Гогенцолерн-Зігмарынген[d], Stephanie of Hohenzollern-Sigmaringen[d], Леапольд Гогенцолерн-Зігмарынген[d], Караль I, Prince Anton of Hohenzollern-Sigmaringen[d] і Prince Frederick of Hohenzollern-Sigmaringen[d]
 
Узнагароды:
Order of St. Andrew Friedrich Order

Карл Антон Гогенцолерн-Зігмарынген (ням.: Karl Anton Joachim Zephyrin Friedrich Meinrad Fürst von Hohenzollern-Sigmaringen; 7 верасня 1811, Краўхенвіс — 2 чэрвеня 1885, Зігмарынген) — князь Гогенцолерн-Зігмарынген, кіраўнік старэйшай (каталіцкай) галіны дому Гогенцолернаў. Сын Карла Гогенцолерн-Зігмарынген і Марыі Антуанэты Мюрат, пляменніцы Іаахіма Мюрата.

Бацька Карла Антона адрокся на яго карысць у 1848 годзе, аднак праз год Карл быў вымушаны аддаць сваё княства далёкаму кузену каралю Фрыдрыху Вільгельму IV, які далучыў яго да Прускаму каралеўству. З 1858 па 1862 год Карл Антон быў міністрам-прэзідэнтам Прусіі, пасля ўзнікнення праблем паміж каралём і парламентам па фінансавых прычынах ён быў вымушаны сысці ў адстаўку. На пасадзе яго змяніў Ота фон Бісмарк.

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

З 1834 года Карл Антон быў жанаты з Жазэфінай Бадэнскай (18131900), дачкой вялікага герцага Карла і Стэфаніі дэ Багарнэ. У іх нарадзіліся:

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #131601598 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 9 красавіка 2014.
  2. 2,0 2,1 Karl Anton Fürst von Hohenzollern-Sigmaringen // The Peerage — 717826 экз. Праверана 9 кастрычніка 2017.