Касцёл Найсвяцейшага Сэрца Ісуса і Святога Іасафата (Занявічы)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Каталіцкі храм
Касцёл Найсвяцейшага Сэрца Ісуса і Святога Іасафата
Grodna District, Belarus - panoramio (52).jpg
53°27′51″ пн. ш. 24°02′49,80″ у. д.HGЯO
Краіна Flag of Belarus.svg Беларусь
Вёска Занявічы
Канфесія Каталіцызм
Епархія Гродзенская дыяцэзія
Бераставіцкі дэканат
Першае згадванне 1908
Будаўніцтва 1917

Касцёл Найсвяцейшага Сэрца Ісуса і Святога Іасафата — мураваны каталіцкі храм у вёсцы Занявічы Гродзенскага раёна Гродзенскай вобласці. Размяшчаецца на могілках за 1 км на ўсход ад вёскі Занявічы (Літвінкі).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Пабудаваны i асвечаны ў 1917 г. з цэглы паводле праекта, распрацаванага ў 1908 г.

Першым пробашчам заснаванай у 1917 г. занявіцкай парафіі стаў кс. Юзаф Бяляўскі. У 1918 – 1924 гг. пробашчам быў кс. Эдмунд Хлявінскі, затым кс. Антоній Аўдыцкі (1924 – 1932 гг.), а з 1932 па 1939 г. – кс. Нікадзім Пахалко, які на пачатку вайны выехаў у Літву. Праз два месяцы ў парафію прыехаў кс. Юзаф Мацяеўскі.

У савецкія часы святыня дзей­нічала, але ў перыяд з 1944 па 1954 г. у ёй не было святара. Кс. пробашч Юзаф Мацяеўскі быў вязнем савецкіх лагераў, але потым вярнуўся ў парафію і працягваў душпастырскую паслугу да сваёй смерці ў 1984 г.

Рэстаўрыраваны ў 1989 г. Грунтоўны рамонт святыні быў праведзены ў 1993 г. У 1990 і 1999 гадах айцы рэдэмптарысты ўсталявалі перад касцёлам місійныя крыжы[1].

Архітэктура[правіць | правіць зыходнік]

Помнік архітэктуры неакласіцызму. Квадратны ў плане аб’ём пад двухсхільным дахам на галоўным фасадзе аформлены магутным чатырохкалонным порцікам утрыраванага тасканскага ордэра з высокім і масіўным антаблементам і трохвугольным франтонам над ім. Бакавыя фасады і алтарная сцяна рытмічна расчлянёны высокімі арачнымі аконнымі праёмамі і блендамі, дэкарыраванымі ліштвамі, ніжнімі панэлямі, апяразаны цягамі і прафіляваным карнізам. У дэкоры выкарыстаны вуглавая рустоўка, простага профілю карніз і цягі. У апсідзе, перакрытай плоскай столлю залы, адасоблена сакрысція[2].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Кулагін А. М. Каталіцкія храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. М. Кулагін.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]