Леў Аляксандравіч Мей

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Леў Аляксандравіч Мей
Лев Александрович Мей
Lev Mei 7.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

13 (25) лютага 1822[1][2]

Месца нараджэння:

Масква, Маскоўская губерня[d], Расійская імперыя[1][3][4]

Дата смерці:

16 (28) мая 1862[1][2] (40 гадоў)

Месца смерці:

Санкт-Пецярбург, Расійская імперыя[1][4]

Пахаванне:

cemetery Mitrofanievskoïe[d]
Літаратарскія масткі[d]

Грамадзянства:

Romanov Flag.svg Расійская імперыя

Жонка:

Sofia G. Rehnevskaya[d]

Альма-матар:

Tsarskoye Selo Lyceum[d][1]
Moscow Institute of nobility[d]

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

паэт, перакладчык

Мова твораў:

руская

Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Леў Аляксандравіч Мей (13 [25] лютага 1822 г, Масква - 16 [28] мая 1862, Санкт-Пецярбург) — рускі паэт.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў беднай дваранскай сям'і. Скончыў Царскасельскі ліцэй. Служыў у канцылярыі маскоўскага генерал-губернатара. Супрацоўнічаючы з 1841 у «Москвитянине» (вершы, пераклады, драма «Царская нявеста»). Мей зблізіўся з М. П. Пагодзіным і цесна сышоўся з гуртком маладой рэдакцыі «Москвитянина» (Ап. Грыгор'еў, Астроўскі і інш.) У 1853 Мей перасяліўся ў Пецярбург, прысвяціўшы сябе выключна літаратурнай працы.

Перакладаў Шылера, Генрыха Гейнэ, П'ера Жана Беранжэ, Джорджа Гордана Байрана, Адама Міцкевіча, Анакрэона, Тараса Шаўчэнку.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Краткая литературная энциклопедия Масква: Советская энциклопедия, 1962. — Т. 4. — С. 731–732.
  2. 2,0 2,1 Венгеров С. А. Мей, Лев Александрович // Энциклопедический словарь СПб.: Брокгауз—Ефрон, 1896. — Т. XVIIIа. — С. 944–945.
  3. Энциклопедический словарь / под ред. И. Е. Андреевский, К. К. Арсеньев, Ф. Ф. ПетрушевскийСПб.: Брокгауз—Ефрон, 1907.
  4. 4,0 4,1 Мей Лев Александрович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Мей Леў Аляксандравіч // Беларуская энцыклапедыя. У 18 т. Т. 10. Мінск, 2000. С. 260