Ілжэдзмітрый I
| Лжэдзмітрый I | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| (афіцыйна — цар Дзмітрый Іванавіч) | |||||||
| Партрэт з замка Мнішкаў у Вішняўцы | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Каранацыя | 30 ліпеня (9 жніўня) 1605 | ||||||
| Папярэднік | Фёдар II Гадуноў | ||||||
| Пераемнік | Васіль Шуйскі | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
XVI стагоддзе[1] |
||||||
| Смерць |
17 (27) мая 1606 Масква |
||||||
| Род | прэтэндаваў на належнасць да Рурыкавічаў | ||||||
| Жонка | Марына Мнішак | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Веравызнанне | праваслаўе і каталіцтва | ||||||
| Аўтограф |
|
||||||
Ілжэдзмітрый I — афіцыйна называў сябе царэвіч (затым цар) Дзмітрый Іаанавіч, першы самаабвешчаны імператар Расіі, у зносінах з замежнымі дзяржавамі — Імператар Дзмітрый (лац.: Demetreus Imperator) (пам. 17 мая 1606) — цар Расіі з 1 чэрвеня 1605 г. па 17 (27) мая 1606) — першы з трох самазванцаў, якія называлі сябе сынамі Івана Грознага і прэтэндавалі на расійскі сталец (гл. таксама Ілжэдзмітрый II і Ілжэдзмітрый III). Прыйшоў да ўлады ў Маскве дзякуючы падтрымцы Жыгімонта Вазы, Канстанціна Васіля Астрожскага, Льва Сапегі, Чартарыйскіх, Мнішкаў і маскоўскіх баяр — ворагаў Гадуновых і Шуйскіх. Забіты пад час «народнага» паўстання ў Маскве, справакаванага баярскімі групоўкамі, чуткамі і незадаволенасцю насельніцтва паводзінамі яго «каталіцкага» атачэння. Труп быў выстралены «ў бок Літвы адкуль прыйшоў».
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #11889157X // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016. Праверана 12 жніўня 2015.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 7: Застаўка — Кантата / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1998. — Т. 7. — 604 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0130-3 (т. 7).