Маа Дунь

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Маа Дунь
茅盾
Maoduntouxiang.JPG
Сцяг1-ы Міністр культуры Кітая
21 кастрычніка 1949 — студзень 1965
Кіраўнік урада Чжоу Эньлай
Папярэднік пасада зацверджаная

Нараджэнне 4 ліпеня 1896(1896-07-04)[1][2][…]
Смерць 27 сакавіка 1981(1981-03-27)[1][2][…] (84 гады)
Партыя
Член у
Адукацыя Пекінскі ўніверсітэт
Дзейнасць перакладчык, літаратурны крытык, журналіст, пісьменнік, палітык, крытык, гісторык літаратуры
Commons-logo.svg Маа Дунь на Вікісховішчы

Маа Дунь (茅盾, сапр. Шэнь Яньбін, 沈雁冰; 4 ліпеня 1896, Дунсян, Дынастыя Цын — 27 сакавіка 1981, Пекін, Кітай) — кітайскі пісьменнік, грамадскі дзеяч.

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў Пекінскім універсітэце. У 1949—1964 гадах міністр культуры КНР, у 1976—1981 — старшыня Саюза кітайскіх пісьменнікаў.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Яго творчасці ўласціва спалучэнне традыцыйнага стылю з патрабаваннямі эстэтыкі сацыялістычнага рэалізму. Сам вызначаў свой метад як «натуралізм». Да натуралістаў адносіў такіх аўтараў як Л. М. Талстой, А. П. Чэхаў. Лічыў іх сваімі папярэднікамі. Праблемы інтэлігенцыі, расчараванай у рэвалюцыі, адлюстраваны ў трылогіі «Зацьменне» (1927—1928), зборніках апавяданняў «Шыпшына» (1929) і «Леташняя трава» (1931). Жыццё кітайскага горада і вёскі ў аповесці «Крама сям'і Лінь» (1932), рамане «Перад світаннем» (1933). Рэвалюцыйныя настроі ў сялянскім асяроддзі — галоўная тэма «Вясковай трылогіі» (1932—1934). У гады вайны супраць Японіі (1937—1945) у творах гучаць патрыятычныя матывы (раман «Распад», 1941; аповесці «Несправядлівасць», «Аповесць пра першы этап», «Пасля разгрому» і інш.). Роздум пра лёс кітайскай правінцыі напярэдадні рэвалюцыі 1911 адлюстраваны ў рамане «Зарошанае лісце, чырвонае, як кветкі веснавыя» (1942). Аўтар літаратурна-крытычных твораў, публіцыстыкі (зборнікі «Натхненне». 1959: «Пра гісторыю і гістарычныя драмы», 1962, і інш.). Увёў у кітайскую літаратуру метад «плыні свядомасці» (раман «Распад»).

Прапагандаваў у Кітаі творчасць Томаса Мана, Эрнеста Хемінгуэя, Івана Вазава і інш. Перакладаў творы Валянціна Катаева, Васіля Гросмана. Падчас «культурнай рэвалюцыі» адышоў ад літаратурнай дзейнасці. У КНР ёсць літаратурная прэмія імя Маа Дуня.

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

  • Вясеннія шаўкапрады // Полымя. 1953. № 11;
  • Перад світаннем. Мн., 1959.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Mao Dun // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 Mao Dun // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Mao Dun // Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  4. Mao Dun // Brockhaus Enzyklopädie Праверана 9 кастрычніка 2017.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Баршчэўскі Л. Мао Дунь // БЭ ў 18 т. Т. 10. Мн., 2000.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Папярэднік:
Старшыня Саюза кітайскіх пісьменнікаў
19531981
Пераемнік:
Ба Цзінь