Парадокс блізнят

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Парадо́кс блізня́туяўны эксперымент, пры дапамозе якога спрабуюць «даказаць» супярэчлівасць спецыяльнай тэорыі адноснасці. Згодна СТА, з пункту гледжання «нерухомых» назіральнікаў усе працэсы ў аб’ектаў, якія рухаюцца, запавольваюцца. З іншага боку, прынцып адноснасці Эйнштэйна дэкларуе раўнапраўе інерцыяльная сістэма адліку. На падставе гэтага будуецца разважанне, якое прыводзіць да ўяўнай супярэчнасці. Для нагляднасці разглядаецца гісторыя двух братоў-блізнят. Адзін з іх (далей падарожнік) адпраўляецца ў касмічны палёт, другі (далей дамасед) — застаецца на Зямлі. Пасля палёту, падарожнік здзяйсняе вяртанне на Зямлю. Часцей за ўсё «парадокс» фармулюецца наступным чынам:

Фармулёўка I. З пункту гледжання дамаседа гадзіннік падарожніка, які рухаецца, мае запаволены ход часу, таму пры вяртанні ён павінен адстаць ад гадзінніка дамаседа. З іншага боку, адносна вандроўцы рухалася Зямля, таму адстаць павінен гадзіннік дамаседа. На самай справе браты раўнапраўныя, такім чынам, пасля вяртання іх гадзіннікі павінны паказваць адзін час.

Тым не менш, згодна з СТА, гадзіннік, які адстаў, апынецца ў падарожніка. У такім парушэнні бачнай сіметрычнасці братоў і ўгледжваецца супярэчнасць.[1]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Эйнштейн А. «К электродинамике движущихся тел», Ann. d. Phys.,1905 b. 17, s. 89, русский перевод в «Эйнштейн А. Собрание научных трудов в четырёх томах. Том 1. Работы по теории относительности 1905—1920.» М.: Наука, 1965.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]