Пергамскае царства

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Пергамскае царства
283 да н.э. — 133 да н.э.



Map Macedonia 200 BC-ru.svg
Пергамскае царства ў 200 годзе да н.э.
Сталіца Пергам
Мова(ы) Грэчаская мова
Дынастыя Аталіды
Пераемнасць
Рымская рэспубліка

Пергамскае царства (стар.-грэч.: Πέργᾰμον) — эліністычная дзяржава ў паўночна-заходняй частцы Малой Азіі ў 283—133 гадах да н.э. Сталіца — Пергам.

Насялялі розныя мясцовыя плямёны (місійцы, пафлагонцы і інш.), а таксама грэкі і македонцы. У Пергам уваходзіў шэраг полісаў (гарадоў): адны з іх былі падданымі кіраўнікоў Аталідаў, іншыя мелі аўтаномію. Цар кантраляваў фінансы, прызначаў стратэгаў. Найвышэйшага росквіту царства дасягнула пры Еўмене I (263—241 да н.э.) і Еўмене II (197—159 да н.э.).

У дзяржаве чаканіліся сярэбраныя манеты з выявай цароў. Цары былі заступнікамі мастацтваў, літаратуры, навукі. Пры двары Аталідаў працавалі выбітныя скульптары. У гонар перамогі Атала I над галатамі ў 231 годзе ў горадзе Пергам быў збудаваны знакаміты Пергамскі алтар. Пергам вёў войны з селеўкідамі, Македоніяй, Галатыяй.

Паступова ён стаў губляць значэнне самастойнай дзяржавы. Атал III, які лічыў, відавочна, непазбежным падпарадкаванне Пергама Рыму, у 133 годзе да н.э. адпісаў яму сваё царства. У выніку Пергамскай вайны рымляне ўтварылі тут правінцыю Азія.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Климов О. Ю. Пергамское царство: Проблемы политической истории и государственного устройства. СПб., 2010.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]