Прэзідэнцкія выбары ў Джыбуці (2011)
| 9 красавіка 2011 | |||
|---|---|---|---|
| Яўка: | 73,39% | ||
| |
|||
| Кандыдат: | Ісмаіл Амар Геле | Мохамед Варсама Ragueh | |
| Партыя: | Народны рух за прагрэс | ||
| Галасоў: | 89,942 (80,63 %) |
21,605 (19,37 %) |
|
| | |||
| Вынік выбараў: | Ісмаіл Амар Геле абраны Прэзідэнтам Джыбуці. | ||
Прэзідэнцкія выбары ў Джыбуці прайшлі 9 красавіка 2011 г.
Кампанія
[правіць | правіць зыходнік]У красавіку 2010 г. Нацыянальны сход Джубуці ўнёс змены ў Канстытуцыю, якія дазвалялі І. А. Геле ўдзельнічаць у наступных прэзідэнцкіх выбарах 2011 г. Пачынаючы з лютага 2011 г. у Джыбуці прайшлі акцыі пратэсту выкліканыя «Арабскай вясной». Пратэстоўцы патрабавалі адстаўкі дзеючага прэзідэнта І. А. Геле. У турмах апынуліся шматлікія лідары апазіцыі. Апазіцыйныя партыі Джыбуці не вылучылі сваіх кандыдатаў і заклікалі сваіх прыхільнікаў байкатаваць выбары[1].
21 сакавіка 2011 г., па патрабаванню ўрада Джыбуці, краіну пакінула арганізацыя Міжнародныя дэмакраты, якая фінансуецца USAID, і планавала назіраць ха ходам выбараў[2].
Адзіны альтэрнатыўны кандыдат, прэзідэнт Канстытуцыйнага савета Джыбуці ў 2005 г. Мохамед Варсама Ragueh, заявіў пра парушэнні падчас выбараў[3].
Вынікі
[правіць | правіць зыходнік]| # | Партрэт | Кандыдат | Партыя | Колькасць галасоў | % |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Ісмаіл Амар Геле (1946—) |
Народны рух за прагрэс | 89,942 | 80,63 | |
| 2 | — | Мохамед Варсама Ragueh | — | 21,605 | 19,37 |
| Несапраўдныя бюлетэні | — | — | — | — | |
| Усяго | — | — | 111,547 | 73,39 | |
| Зарэгістраваныя выбаршчыкі | — | — | 152,000 | 100 |
Зноскі
- ↑ Djiboutian President Guelleh Wins Vote, Extending 12-Year Rule (англ.). Bloomberg (9 красавіка 2011). Праверана 24 сакавіка 2019.
- ↑ Katrina Manson. Election observers quit Djibouti (англ.). Financial Times (15 сакавіка 2011). Праверана 24 сакавіка 2019.
- ↑ Djibouti president set for a hat-trick at the polls (англ.)(недаступная спасылка). Аль-Ахрам (6 красавіка 2011). Архівавана з першакрыніцы 24 сакавіка 2019. Праверана 24 сакавіка 2019.