Раймунд-Рубен

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Раймунд-Рубен
фр.: Raymond-Roupen d'Antioche
Князь Антыёхіі
1216 — 1219
Папярэднік: Баэмунд IV
Пераемнік: Баэмунд IV
 
Веравызнанне: Хрысціянства
Нараджэнне: 1199
Смерць: 1221
Дынастыя: Рамнульфіды[d]
Бацька: Раймунд IV[d]
Маці: Аліса Армянская[d]
Жонка: Элаіза дэ Лузіньян[d]
Дзеці: Марыя Армянская-Антыяхійская[d] і Эсківа Антыяхійская[d]

Раймунд-Рубен (Раймунд Рупен або Раймонд-Рубен; нар. 1199 — пам. 1221) — кіраўнік Антыяхійскага княства. Сын графа Трыпалі Раймунда IV і дачкі дзявятага кіраўніка Кілікійскага армянскага царства Алісы.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1194 годзе Лявонам каля Баграса быў узяты ў палон Баэмунд III, для вызвалення якога спатрэбілася асабістае прыбыццё ў Сіс караля Іерусаліма Генрыха Шампанскага. Умовай вызвалення паслужыла адмова ад прэтэнзій Баэмунда на Баграс, і выдачы Алісы, дачкі Рубена III, за муж за Раймонда старэйшага сына Баэмунда. Паводле гэтага ж дагавора магчымы спадчыннік гэтага саюза атрымліваў карону Антыёхіі[1].

У 1199 годзе ў Раймунда і Алісы нарадзіўся сын Раймунд-Рупен. Праз усяго два гады, у 1201 годзе, памёр кіраўнік Антыяхійскага княства Баэмунд III.

Паводле дагавора заключанаму ў 1194 годзе паміж Кілікіяй і Антыёхіяй на прастол павінен быў узысці Раймунд Рубен — старэйшы сын Баэмунда і армянскай прынцэсы Алісы, якая даводзілася пляменніцай каралю Кілікіі Лявону I. Права атрымання ў спадчыну прастола аспрэчыў малодшы сын памерлага кіраўніка, Баэмунд IV, які жадаў далучэння Антыёхіі не да Кілікіі, а да сваіх уладанняў. Паміж дзвюма дзяржавамі выбухнуў канфлікт[2].

У 1205 годзе, Раймунд-Рубен зрынуўшы князя Баэмунда IV прыйшоў да ўлады ў Антыёхіі, але праз тры гады, у 1208 годзе, быў сам зрынуты Баэмундам IV[3].

У 1216 годзе, Лявон займае Антыёхію, уладу над якой перадае законнаму спадчынніку, свайму траюраднаму пляменніку Раймунд Рубен. Але кіраванне апошняга ў Антыёхіі пацярпела фіяска і выклікала абурэнне насельніцтва. Больш таго Раймунд Рубен пасварыўся з братам свайго дзеда армянскім каралём. Верагодна гэта адбылося з-за таго, што Лявон, у якога нарадзілася другая дачка — Забел, вырашыў прызначыць яе спадчынніцай кілікійскага прастола[2].

У 1219 годзе Баэмунд IV захапіў Антыёхію і выгнаў Раймонд-Рубена[2].

Продкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Клод Мутафян // Le Royaume Arménien de Cilicie, XIIe-XIVe siècle// Русское издание «Последнее королевство Армении» // Изд-во «Бородино» стр. 42-43 (161) 2009 г. ISBN 978-5-9901129-5-7
  2. 2,0 2,1 2,2 Клод Мутафян// Le Royaume Arménien de Cilicie, XIIe-XIVe siècle // Русское издание «Последнее королевство Армении» //Изд-во «Бородино» стр. 47-48 (161) 2009 г. ISBN 978-5-9901129-5-7
  3. Джонатан Филипс // Четвертый крестовый поход // Гл. 15 Изд-во «Аст», М. 2010 ISBN 978-5-17-057043-0


Папярэднік:
Баэмунд IV
Князь Антыёхіі
12161219
Пераемнік:
Баэмунд IV