Садрыдзін Айні

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Садрыдзін Айні
Партрэт
Род дзейнасці:

паэт, журналіст, гісторык, пісьменнік, настаўнік, лексікограф, літаратурны крытык

Дата нараджэння:

15 (27) красавіка 1878[1]

Месца нараджэння:

Бухара, Узбекістан[1]

Дата смерці:

15 ліпеня 1954(1954-07-15)[2][1][3] (76 гадоў)

Месца смерці:

Душанбэ, Таджыкская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка, СССР[1]

Узнагароды і прэміі:
Commons-logo.svg Садрыдзін Айні на Вікісховішчы

Садрыдзін Айні (тадж.: Садриддин Айнӣ, сапраўднае імя — Садрыдзін Саід-Мурадзада, 27 красавіка 1878, кішлак Сактарэ, каля г. Гіджуван — 15 ліпеня 1954) — таджыкскі пісьменнік, грамадскі дзеяч і навуковец, аўтар прац па гісторыі і літаратуры народаў Сярэдняй Азіі. Сталінская прэмія другой ступені (1950) — за кнігу «Успаміны» («Бухара»). Ганаровы акадэмік АН УзССР (1943), 1-ы прэзідэнт АН Таджыкістана (з 1951).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў бухарскіх медрэсэ. Пісаў на таджыкскай і узбекскай мовах. Прапагандаваў асветніцкія ідэі. Аўтар зборніка вершаў «Іскры рэвалюцыі» (1923). Талент выявіўся ў аповесці «Адзіна» (1924), раманах «Дахунда» (1930), «Рабы» (1935). Аўтар кніг «Успаміны» (т.1-4, 1949-54), прац па гісторыі і літаратуры народаў Сярэдняй Азіі, пра творчасць Рудакі, Ібн Сіна, Фірдаўсі, Саадзі, Наваі.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]