Станіслаў Ежы Лец

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Станіслаў Ежы Лец
польск.: Stanisław Jerzy Lec
Stanislaw J. Lec.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

6 сакавіка 1909(1909-03-06)[1]

Месца нараджэння:

Львоў, Львоўскі павет[d], Каралеўства Галіцыі і Ладамерыі, Цыслейтанія, Аўстра-Венгрыя[2]

Дата смерці:

7 мая 1966(1966-05-07)[3] (57 гадоў)

Месца смерці:

Варшава, Польская Народная Рэспубліка[2]

Пахаванне:

Вайсковыя Павонзкі[d]

Грамадзянства:

Flag of Austria-Hungary (1869-1918).svg Аўстра-Венгрыя
Flag of Poland (1928–1980).svg Польская Народная Рэспубліка
Flag of Poland.svg Польшча

Альма-матар:

Львоўскі нацыянальны ўніверсітэт імя Івана Франко

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

пісьменнік, паэт, аўтар афарызмаў

Мова твораў:

польская мова[4]

Узнагароды:
кавалер ордэна Адраджэння Польшчы Крыж Храбрых POL Za Warszawę 1939-1945 BAR.svg Партызанскі крыж
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы
Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку

Станіслаў Ежы Лец (польск.: Stanisław Jerzy Lec; 6 сакавіка 1909, Лемберг, Аўстра-Венгрыя — 7 мая 1966, Варшава, Польшча) — выдатны польскі паэт, філосаф, пісьменнік-сатырык і афарыст XX стагоддзя.

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 6 сакавіка 1909 года ў Лембергу (Аўстра-Венгрыя). У 1933 годзе скончыў Львоўскі ўніверсітэт. У 1941—43 гадах быў вязнем нацысцкага канцлагера. У 1946—50 гадах — аташэ Польскай місіі ў Вене.

Памёр 7 мая 1966 года ў Варшаве. Пахаваны ў Варшаве на Павонзкаўскіх могілках.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Першая кніга вершаў — «Колеры» (1933). Аўтар зборнікаў рэфлексійна-лірычных вершаў «Палявы блакнот» (1946), «Іерусалімскі рукапіс» (1956), «Да Авеля і Каіна» (1961), «Паэмы, падрыхтаваныя да скоку» (1964), а таксама сатырычных твораў і фрашак (зборнікі «Заасад», 1935; «Прагулка цыніка», 1946; «Здзекуюся і пытаюся пра дарогу», 1959, і інш.). Майстар кароткага філасофскага парадоксу. У цыклах афарызмаў «Непрычасаныя думкі» (1957), «Новыя непрычасаныя думкі» (1964) пры дапамозе жарту, іроніі, сарказму, алюзіі, гульні слоў выказваў пратэст супраць дагматызму і любых форм гвалту над асобай.

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • Колеры (Barwy) (1933)
  • Пахне зямлёй (Ziemia pachnie) (1939)
  • Палявы блакнот (Notatnik polowy) (1946)
  • Жыцце гэта — фрашка (Życie jest fraszką) (1948)
  • Новыя вершы (Nowe wiersze) (1950)
  • Іерусалімскі рукапіс (Rękopis jerozolimski) (1956)
  • Непрычасаныя думкі (Myśli nieuczesane) (1957)
  • Кплю і пытаю пра дарогу? (Kpię i pytam о drogę?) (1959)
  • Да Авеля і Каіна (Do Abla i Kaina) (1961)
  • Аб'ява аб вышуку (List gończy) (1963)
  • Паэмы, гатовыя да скачка (Poema gotowe do skoku) (1964)

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Utwory wybrane. T 1-2. Warszawa, 1977.

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

  • 3 «Непрычасаных думак» / пер. У. Арлоў. // Далягляды. Мн., 1990.

Зноскі

  1. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11857065X // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 26 красавіка 2014.
  2. 2,0 2,1 Лец Станислав Ежи // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  3. Лец Станислав Ежи // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
  4. 4,0 4,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Wikiquote-logo.svg
У Вікіцытатніку ёсць старонка па тэме Станіслаў Ежы Лец