Сяргей Віктаравіч Абадоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сяргей Віктаравіч Абадоўскі
Партрэт
Род дзейнасці праваабаронец
Дата нараджэння 10 чэрвеня 1950(1950-06-10)
Месца нараджэння
Дата смерці 23 сакавіка 2003(2003-03-23) (52 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Альма-матар

Сяргей Віктаравіч Абадоўскі (10 чэрвеня 1950, Магілёў  — 23 сакавіка 2003, Магілёў) — беларускі праваабаронца, прафсаюзны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Магілёве. З 1968 года па 1977 год (за выключэннем гадоў тэрміновай вайсковай службы з 1968 па 1970) вучыўся ў Магілёўскім машынабудаўнічым інстытуце (атрымаў кваліфікацыю — інжынер-механік). У 1996 годзе паступіў, і ў 2000 скончыў Беларускі інстытут правазнаўства па спецыяльнасці «Правазнаўства» з прысваеннем кваліфікацыі «юрыст».

З 1967 года па 1968 год працаваў рабочым у Магілёўскім вагонным дэпо. З 1971 года па 1990 год працаваў на рабочых і інжынерна-тэхнічных пасадах на магілёўскім заводзе «Строммашына». З 1990 года па 1993 год — радыёмеханік па рамонце тэле-радыёапаратуры ў магілёўскай фірме «Гарант». У 1993 годзе быў абраны на пасаду Старшыні Магілёўскай абласной рэгіянальнай арганізацыі Свабоднага прафсаюза Беларусі, дзе працаваў да 1999 года. З 1997 года працаваў юрыстам Свабоднага прафсаюза Беларускага.

З 1998 года — намеснік старшыні магілёўскага аддзялення Беларускага Хельсінкскага камітэта. Быў стваральнікам, і ў 1998—2003 гадах — дырэктарам грамадскага аб’яднання «Магілёўскі праваабарончы цэнтр». У 1991 годзе быў адным з заснавальнікаў Свабоднага прафсаюза Беларусі (у далейшым — Свабодный прафсаюз Беларускі, СПБ), дзе працаваў на розных пасадах (старшыня пярвічнай арганізацыі СПБ фірмы «Гарант» з 1992 года па 1993 год, старшыня абласной рэгіянальнай арганізацыі СПБ з 1993 года па 1999 год, сябра Рэспубліканскай Рады СПБ з 1992 года па 2000 год).

У якасці трэнера праводзіў шматлікія семінары з актывістамі і лідарамі НУА, прафсаюзаў і палітычных партыяў па тэмах «Савет Еўропы і правы чалавека», Юрыдычная абарона сябраў прафсаюзаў", «Вядзенне калектыўных перамоваў», «Агульныя прынцыпы маніторынгу правоў чалавека», «Працэдуры прыватных зваротаў у Камітэт ААН па правах чалавека», «Права грамадзянаў пры затрыманні», ды іншых. Кіраваў і ўдзельнічаў у праграмах, што праводзіліся Магілёўскім праваабарончым цэнтрам: «Праваабарончая грамадская прыёмная», «Развіццё Магілёўскага праваабарончага цэнтру», «Маніторынг судовых працэсаў у судах г. Магілёва», «Абарані сябе сам». Удзельнічаў у выдавецкай дзейнасці МПЦ, быў ініцыятырам выдання «Шэрай кнігі», прысвечанай працы судоў у г. Магілёве.

Пахаваны на Грузаўскіх могілках у Магілёве.

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • «Анализ ситуации в области трудового законодательства и практики правоприменения в Республике Беларусь» — // Концепция деятельности Свободного профсоюза Белорусского на 1999 г. — Мн.: СПБ, 1999. — с. 35-68;
  • «Владимир Лапцевич против Республики Беларусь» — Мн.: Фонд имени братьев Луцкевичей, 2001;
  • «Мониторинг прав человека» — //Курс лекций для участников семинара по правам человека. — 1998 г. 24 с.;
  • «Юридическая защита членов профсоюзов. Разрешение трудовых споров» — //Материалы национальной конференции «Права профсоюзов и защита интересов людей труда». — Мн.: ФПБ, БКДП, Тасis, 1998. — с. 17-19;
  • «Процедуры частных обращений в Комитет ООП по правам человека» — //Лекция для участников семинара по правам человека. — 1999 — 4 с.;
  • «Что делать, если Вас привлекают в качестве правонарушителя по административному делу?» — //Права граждан при задержании, во время судебных процессов, при административном аресте — Мн.: Фонд имени братьев Луцкевичей, 2000. — с. 24-31.
  • С.Ободовский, С.Иванов. Серая книга. Результаты трехмесячного мониторинга судебных процессов в пяти судах города Могилева — Могилев, ОО «Могилевский правозащитный центр», 2002.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]