Табернакль

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Табернакль з Латэранскай базілікі з галовамі апосталаў Пятра і Паўла

Табернакль (ад лац.: Tabernaculum — шацёр) — у каталіцкіх храмах збудаванне для захоўвання прадметаў рэлігійнага пакланення, часта багата аздобленае (разьбой, скульптурнымі выявамі). Яго правобразам з’яўляецца Скінія з Каўчэгам Запавету.

  • Табернакль у многіх еўрапейскіх мовах — уласна сам куфар са Святымі Дарамі, у праваслаўнай царкве называецца даразахавальніцай.
  • Табернакль у архітэктуры — характэрная пераважна для гатычнага царкоўнага дойлідства вежападобная адкрытая прыбудова або архітэктурна аформленая ніша, прызначаная для размяшчэння статуй.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]