Турандот (опера)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Турандот
Памылка Lua у Модуль:Sources-utils на радку 610: attempt to index field 'lang' (a nil value).
Poster Turandot.jpg
Кампазітар Памылка Lua у Модуль:Sources-utils на радку 610: attempt to index field 'lang' (a nil value).
Лібрэтыст Памылка Lua у Модуль:Sources-utils на радку 610: attempt to index field 'lang' (a nil value).
Мова лібрэта італьянская мова
Крыніца сюжэту Турандот[d]
Жанр Памылка Lua у Модуль:Sources-utils на радку 610: attempt to index field 'lang' (a nil value).
Дзеяў Памылка Lua у Модуль:Sources-utils на радку 610: attempt to index field 'lang' (a nil value).
Год стварэння 1921
Першая пастаноўка Памылка Lua у Модуль:Sources-utils на радку 610: attempt to index field 'lang' (a nil value).
Месца першай пастаноўкі Памылка Lua у Модуль:Sources-utils на радку 610: attempt to index field 'lang' (a nil value).
Працягласць
(прыбл.)
2,5 гадзіна
Месца дзеяння Пекін
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

«Турандот» — опера ў трох дзеях Джакама Пучыні паводле матываў аднайменнай п’есы Карла Гоцы.

Першая пастаноўка адбылося 25 красавіка 1926 года ў Мілане. Пучыні памёр, не паспеўшы завяршыць працу над операй, і ў далейшым усе пастаноўкі «Турандот» завяршаліся фінальным дуэтам і фіналам Франка Альфана, які стварыў іх паводле чарнавікоў аўтара.

Персанажы[правіць | правіць зыходнік]

Сюжэт[правіць | правіць зыходнік]

Дзеянне адбываецца ў Кітаі «ў легендарныя часы».

Дзея I[правіць | правіць зыходнік]

Мандарын абвяшчае рашэнне Турандот: той, хто хоча яе рукі, павінен разгадаць тры загадкі. Той, хто не справіцца, будзе забіты. Малады персідскі прынц пацярпеў першую няўдачу. Прынц Калаф сустракае свайго бацьку Цімура, які быў выгнаны са сваёй імперыі і хаваецца ў Пекіне. Яго суправаджае рабыня Лю, яна ўлюбляецца ў Калафа. Калі ўзыходзіць месяц, персідскага прынца вядуць на смерць. Дарэмна натоўп моліць Турандот аб літасці. Калаф захапляецца прыгажосцю Турандот і, нягледзячы на ​​спробы Цімура, Лю і трох міністраў спыніць яго, вырашае заваяваць прыхільнасць Турандот.

Дзея II[правіць | правіць зыходнік]

Міністры Пінг, Панг і Понг рыхтуюцца да цырымоніі і аплакваюць гады праўлення Турандот, за якія ўжо былі забітыя 13 прэтэндэнтаў. Сапраўдныя матывы Турандот выяўляюцца — яе бабулю выкраў і забіў іншаземец, і такім чынам Турандот хоча адпомсціць. Імператар Альтум спрабуе адгаварыць Калафа ад удзелу ў спаборніцтве, але той застаецца непахісны. Аднак Калафу ўдаецца адгадаць усе тры загадкі — пра надзею, пра кроў і пра сябе. Турандот моліць бацьку не аддаваць яе іншаземцу, але Калаф не жадае браць Турандот сілай — ён прапануе ёй адгадаць яго імя, і калі ёй гэта ўдасца, Калаф добраахвотна памрэ.

Дзея III[правіць | правіць зыходнік]

Па загадзе Турандот усе жыхары горада спрабуюць даведацца імя іншаземца. Аднак Калаф упэўнены, што нікому не ўдасца. Міністры спакусамі спрабуюць выбіць імя з самога Калафа, але безвынікова. Затым прывозяць Цімура і Лю, якіх бачылі з незнаёмцам. Каб выратаваць старога караля, Лю кажа, што толькі яна ведае яго сапраўднае імя. Ёй пагражаюць катаваннямі. Яны развітваюцца з Калафам і колюць сябе кінжалам, прадказваючы, што Турандот закахаецца ў самога прынца. Калі яе цела выносяць, Турандот і Калаф застаюцца адны. Калафа цалуе Турандот, яна прызнаецца, што ненавідзела яго і кахала адначасова. Калаф адкрывае ёй сваё імя і аддае свой лёс у яе рукі. Яна дае яму імя — Любоў. Людзі ўслаўляюць жыццё і каханне.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]