Уладзімір Антонавіч Тоўсцік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Антонавіч Тоўсцік
Фатаграфія
Імя пры нараджэнні: Уладзімір Антонавіч Тоўсцік
Дата нараджэння: 24 чэрвеня 1949(1949-06-24) (69 гадоў)
Месца нараджэння:
Грамадзянства:
Род дзейнасці: мастак
Месца працы:
Жанр: пейзаж
Вучоба:
Узнагароды: Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі (1990), Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь (1994), Народны мастак Беларусі

Уладзімір Антонавіч Тоўсцік (24 чэрвеня 1949, Мінск) — беларуcкі мастак. Заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь (1990). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь (1994). Народны мастак Беларусі (2011). Прафесар (2011). Загадчык кафедры малюнка Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў.

Кароткая біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Уладзімір Антонавіч Тоўсцік нарадзіўся ў 1949 годзе у Мінску.

З 1966 па 1972 гады вучыўся ў Натана Воранава ў Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце.

1973—1976 гг. — вучоба ў творчых майстэрняў Акадэміі мастацтваў СССР у г. Баку пад кіраўніцтвам Абдулаева М. Г.

З 1972 г. — пастаянны ўдзельнік рэспубліканскіх, усесаюзных і замежных выстаў.

З 1978 г. Член Саюза мастакоў Беларусі.

З 1976 г. дацэнт кафедры малюнка Акадэміі мастацтваў Беларусі.

У 1990 г. прысвоена ганаровае званне «Заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь».

У 1994 г. прысуджана Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь за серыю жывапісных работ «Святло і цені».

У 1995 стаў лаўрэатам прэміі місіі ААН у Беларусі «Хабітат-II».

У 2011 прысвоена ганаровае званне «Народны мастак Беларусі» і вучонае званне «Прафесар».

Грамадская дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Удзельнічаў у сумесных праектах «Літаратурнай газеты» і пастаяннага камітэта Сюзнай дзяржавы Беларусі і Расіі (2002), удзельнічаў у Мастацкай выставе ў «Бялградзе».

  • 2006  у гарадской мастацкай галерэі твораў Леаніда Шчамялёва ў складзе выстаўкі «Прысвячэнне» (жывапіс).
  • 2007 г. ў рамках выстаўкі Саюза Мастакоў Беларусі «Посттрадыцыя» у «Галерэі мастацтваў».
  • 2008 г. прыняў удзел у Культурным дэсанце Беларусі ў Пекіне.

Зноскі