Уладзімір Сямёнавіч Каліноўскі

Уладзімір Сямёнавіч Каліноўскі
Уладзімір Сямёнавіч Каліноўскі
	; Гімназіст Уладзімір Каліноўскі каля 1910 года.
Дата нараджэння	6 (18) чэрвеня 1889
Месца нараджэння	Баранкі, Брэсцкі павет, Гродзенская губерня, Літоўскае генерал-губернатарства, Расійская імперыя;
Дата смерці	не раней за 1 верасня 1929
Грамадзянства	Расійская імперыя; Польская Рэспубліка; Беларуская ССР;
Род дзейнасці	гісторык, палітык
Месца працы	Беларуская дзяржаўная сельскагаспадарчая акадэмія; БДУ;
Альма-матар	Гродзенская мужчынская гімназія (1910); юрыдычны факультэт СПбДУ (1914);
Партыя	Блок нацыянальных меншасцяў;
	Творы ў Вікікрыніцах

Уладзімір Сямёнавіч Каліноўскі (6 (18) чэрвеня 1889, Баранкі, Літоўскае генерал-губернатарства — не раней за 1 верасня 1929) — беларускі грамадска-палітычны дзеяч, публіцыст, гісторык.

Біяграфія

Нарадзіўся 6 (18) чэрвеня 1889 года ў Баранках ў сялянскай сям’і. Ахрышчаны праз тыдзень у Радасцкай царкве (Брэсцкі павет Гродзенская губерня).^[1]

У жніўні 1905 — чэрвені 1910 гадоў вучыўся ў Гродзенскай гімназіі, па атрыманні атэстата паступіў на юрыдычны факультэт Пецярбургскага ўніверсітэта, які скончыў вясной 1914 года^[1]. Таксама праслухаў поўны курс Археалагічнага інстытута і Усходняй акадэміі (грузінскага аддзела) ў Петраградзе^[2]. Да кастрычніцкага пераварота лічыўся кандыдатам^[1], затым старшым кандыдатам^[3] пры Петраградскім акруговым судзе, чакаючы прызначэння^[1].

У Пецярбургу жыў на Васільеўскім востраве — спачатку ў універсітэцкім гуртажытку (Філалагічны завулак, 3), затым на Кадэцкай лініі, д. 1^[3].^[1]

Пасля кастрычніцкага перавароту загадваў арганізацыйна-інструктарскім аддзелам у Народным камісарыяце харчавання. Быў сябрам Беларускага таварыства па аказанні дапамогі пацярпелым ад вайны ў Петраградзе. У ліпені 1921 года як рэпатрыянт выехаў у Польскую Рэспубліку.^[2]

Займаўся грамадскай працай. У лістападзе 1922 годзе абраны ў Сейм Польскай Рэспублікі, уваходзіў у Беларускі пасольскі клуб. У чэрвені 1923 года польскім судом пазбаўлены дэпутацкага мандата і польскага грамадзянства. Арыштаваны ў ліпені 1923 года і высланы з Польшчы.^[2]

Са снежня 1923 года ў Мінску. У лютым 1924 — ліпені 1925 года быў кіраўніком спраў і юрысконсультам Беларускага сельскагаспадарчага інстытута. У 1925—1927 гадах на розных пасадах у ЦВК БССР. З 1 кастрычніка 1927 да 1 верасня 1929 года — дацэнт кафедры гісторыі польскай культуры педагагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.^[2]

Актыўна супрацоўнічаў з часопісамі «Полымя», «Савецкае будаўніцтва», газетамі «Савецкая Беларусь», «Звязда».^[2]

Звестак пра лёс пасля 1929 года няма^[4]^[1]. У «Энцыклапедыі гісторыі Беларусі» адзначана, што, «паводле некаторых звесткак», расстраляны ў 1940 годзе ў Старабельску (Варашылаўградская, цяпер Луганская, вобласць)^[2].

Сям’я

Бацька — Сямён Філіпавіч Петашук, або Каліноўскі (нар. 3.9.1861), у адпаведным узросце прайшоў тэрміновую вайсковую службу, у чэрвені 1885 года зацверджаны камісіяй пры 26-й пяхотнай дывізіі ў званні фельчара, звольнены ў запас 6 студзеня 1887 года. З 21 чэрвеня 1889 года служыў фельчарам Сокальскай, з 17 лютага 1894 — Ваўкавыскай гарадской бальніцы. Здаў 25 чэрвеня 1902 года іспыты за курс павятовага вучылішча, пераведзены 27 лістапада 1903 года на пасаду бальнічнага наглядчыка. За выслугу гадоў атрымаў чыны калежскага рэгістратара (ст.^[ru] 9 верасня 1906) і губернскага сакратара (ст. 5 верасня 1909). Быў жанаты з Алімпіядай Усцінаўнай Кедуновіч «лацінскага веравызнання». Меў сыноў Уладзіміра (6.6.1889), Леаніда (15.2.1892) і Мікалая (15.6.1894).^[1]

Бібліяграфія

Зямельная палітыка ў Польшчы // Полымя. 1925, № 5;
Палітычныя партыі і аб’яднанні ў сучаснай Польшчы // Полымя. 1926, № 2, 4—5;
Краткий обзор экономического и финансового положения Польши // Савецкае будаўніцтва. 1926, № 1;
Торговые договоры Польши // Савецкае будаўніцтва. 1926, № 4.

Крыніцы

1 2 3 4 5 6 7 Баринов 2026.
1 2 3 4 5 6 ЭГБ 1997, p. 33.
1 2 Весь Петроград на 1917 год. — С. 291.
↑ Маракоў 2003, p. 407.

Літаратура

Аляксандра Гесь, Арсень Ліс. Каліноўскі Уладзімір Сямёнавіч // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 4: Кадэты — Ляшчэня / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн. : БелЭн, 1997. — С. 33. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0041-2.
Каліноўскі Уладзімір Сямёнавіч // Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. Энцыклапедычны даведнік у 10 тамах (15 кнігах). Т. 1. Абрамовіч—Кушаль. / Укладальнік Л. У. Маракоў. — Смаленск, 2003. — 480 с. — ISBN 985-6374-04-9. -- С. 406-407.

Спасылкі

Баринов, Игорь. Владимир Калиновский (по материалам ЦГИА СПб) (руск.). Запісы беларусаведа (18 ліпеня 2026).

[FOOTNOTEБаринов2026-1] 1 2 3 4 5 6 7 Баринов 2026.

[FOOTNOTEЭГБ199733-2] 1 2 3 4 5 6 ЭГБ 1997, p. 33.

[:0-3] 1 2 Весь Петроград на 1917 год. — С. 291.

[FOOTNOTEМаракоў2003407-4] Маракоў 2003, p. 407.

[1]

[2]

[3]

[4]