Ураўненне Клапейрона—Клаўзіуса

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Ураўне́нне Клапейро́на—Кла́ўзіуса — дыферэнцыяльнае ўраўненне, якое устанаўлівае сувязь паміж ціскам і тэмпературай чыстага рэчыва ў станах, што адпавядаюць фазавым пераходам І роду (выпарэнню, плаўленню, сублімацыі і інш.).

Мае выгляд:

дзе p — ціск, T — абсалютная тэмпература, r — удзельная цеплата фазавага пераходу і ΔV — рознасць удзельных аб'ёмаў фаз рэчыва.

Ураўненне прапанавана ў 1834 годзе Б. П. Э. Клапейронам і ўдасканалена ў 1850 годзе Р. Ю. Э. Клаўзіусам. Можа выкарыстоўвацца для вызначэння кожнай з велічынь, што ў яго ўваходзяць.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]