Урынбой Рахмонбердыевіч Рахмонаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Урынбой Рахмонбердыевіч Рахмонаў
узб.: Раҳмонов Ўринбой Шерғозиевич (Раҳмонбердиевич)
Імя пры нараджэнні: узб.: Раҳмонов Ўринбой Раҳмонбердиевич
Дата нараджэння: 17 сакавіка 1910(1910-03-17)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 5 кастрычніка 1980(1980-10-05) (70 гадоў)
Месца смерці:
Месца пахавання:
Грамадзянства: Сцяг СССР СССРСцяг Кыргызстана
Дзеці: Дарвішбек Урынбоевіч Рахмонаў[d]
Месца працы:
Прафесія: паэт, акцёр
Кар'ера: 1927-1958
Кірунак: Драматычны, трагічны, камедыйны акцёр, паэт, пісьменнік

Урынбой Рахмонбердыевіч Рахмонаў (руск.: Уринбой Рахмонбердиевич Рахмонов) (4 (17) сакавіка 1910, Ош, Кыргызстан — 5 кастрычніка 1980) — савецкі кіргізскі акцёр і тэатральны дзеяч, заснавальнік тэатра імя Бабура ў горадзе Ош, паэт, празаік, драматург.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Урынбой Рахмонаў нарадзіўся 4 сакавіка 1910 года ў горадзе Ош, у сям'і служачых. Яго бацька Рахмонберды Мадазімаў быў заснавальнікам тэатральнага руху ў Кыргызстане, першым заснавальнікам і арганізатарам узбекскага драматычнага тэатра горада Ош, рэвалюцыянерам, актыўным удзельнікам барацьбы з басмацтвам. Калі Урынбою Рахмонаву споўнілася 17 гадоў, ён ў 1927 годзе пачаў сваю творчую дзейнасць у Ошскім тэатры. Працаваў там артыстам, акрамя таго, у цяжкія гады станаўлення і арганізацыі тэатра дадаткова выконваў дзесяць пасад: быў памочнікам рэжысёра, драматургам, спеваком, музыкантам, суфлёрам, мастаком, грымёрам, паэтам, пісаў невялікія п'есы і вершы для песень, пад якія ў тую пару танцавала народная артыстка Кіргізскай ССР першая танцорка Разія Мумінава.

Урынбой Рахмонаў з 1949 па 1952 гады працаваў адказным сакратаром Кызыл-Кыштакскага сельсавета, з 1952 па 1965 гады працаваў начальнікам пошты ў сяле Кызыл-Кыштак, Кара-Суйскага раёна. З 1965 года працаваў у сістэме гандлю. Але, нягледзячы на ​​тое, што ён у 1949 году сышоў з тэатра ён яшчэ доўга аж да 1958 года, пазаштатна пасля працы іграў там галоўныя і эпізадычныя ролі. Апублікаваны яго вершы. Выхаваў 12 дзяцей. Старэйшы сын Дылдарбек таксама працаваў у Ошскім тэатры імя Бабура артыстам і сыграў эпізадычныя ролі ў двух кінафільмах. Другі сын Дарвішбек Рахмонаў таксама прысвяціў сваё жыццё служэнню мастацтву і працуе мастацкім кіраўніком цыркавой трупы «Калдыргоч».

Памяць артыста[правіць | правіць зыходнік]

Рашэннем мясцовых уладаў была ўвекавечана памяць заснавальніка тэатра шляхам прысваення яго імя вуліцы Ошскай вобласці.

У гонар Урынбоя Рахмонава была названая вуліца ў вёсцы Кызыл-Кыштак Кара-Суйскага раёна Ошскай вобласці.

Асабістае жыццё[правіць | правіць зыходнік]

Бацька: Рахмонберды Мадазімаў (18751933)- заснавальнік і арганізатар тэатральнага руху ў Кыргызстане, пісьменнік. Маці — Бібіхон (18841922) ураджэнка горада Уратэпа. Першая жонка: Турсунхон Туйчыбоева (19181954). Дзеці: Дылдарбек (1941), Дыларамхон (1943), Даўлатбек (19492006), Дарвишбек (1952), Бахрыдылхон (1954), Данішбек (1957), Дылфузахон (1960), Сталін (1962), Махфузахон (1964), Дылрабо (1971).

Ролі ў Ошскім тэатры[правіць | правіць зыходнік]

  • 1927 год — К.Яшын «Сябры».
  • 1928 год — К.Яшын «Унутры».
  • 1929 год — Гулам Зафарі «Халіма», К.Яшин «Ажи-ажи».
  • 1930 год — Умаржон Исмоилаў «Гісторыі на баваўняным поле».
  • 1931 год — М. В. Гогаль «Жаніцьба».
  • 1932 год — Маннон Уйгур «Перакладчык».
  • 1933 год — Гаджыбекаў «Аршын мал алан».
  • 1934 год — М. В. Гогаль «Рэвізор».
  • 1935 год — Назир Сафараў, Зиё Саід «Гісторыя кажа», К.Яшын «Сожжём».
  • 1936 год — Ж.Турусбекаў «Замест смерці», К.Трэнёв «Каханне Яравая», Тожизода «Камсамольскі ўзвод».
  • 1937 год — Шылера «Падман і каханне», Ш.Хуршид «Фархад і Шырын».
  • 1938 год — К.Гольдони «Слуга двух гаспадароў», Сабір Абдула «Шабля Узбекістана».
  • 1939 год — Біль-Белацаркоўскі «Памежнікі», Хамза «Бай і парабак», Сабір Абдула «Тахір і Зухра».
  • 1940 год — Хамза «Холисхон», К.Яшын «Буран».
  • 1941 год — К.Яшин і М.Мухамедов «Гулсара», Хуршид «Лэйла і Маджнун», Сабір Абдула «Курбан Умараў».
  • 1942 год — К.Яшин «Смерць захопнікам!», Хамза «Выхадкі Майсары», Карняйчук «Фронт».
  • 1943 год — Сабір Абдула «Даврон ата», Умаржон Исмоилов «Зафар».
  • 1944 год — К.Яшын «Нурхон», М. Ордубади «Нявеста за 5 сом».
  • 1945 год — Уйгун «Песня жыцця».
  • 1946 год — Мухтараў «Гонар жанчыны».
  • 1947 год — Уйгун «Вясна», Хуршид «Фархад і Шырын».
  • 1948 год — К.Трэнёв «Чырвоны гальштук», Уйгун «Песня жыцця», Уйгун «Алтынкуль».
  • 1949 год — Фатхуллин «Пялёсткі», Хамід Алимджан «Семург».
  • 1950 год — Исмоил Акрам «Справядлівасць», Сабір Абдула «Алпамыш».
  • 1951 год — Боконбаеў «Токтогул», Хуршид «Лейла і Меджнун».
  • 1952 год — Шукур Саъдулла «Ёрилтош», Махмуд Рахмон «Радасць», Абдула Каххар «Шаўковых Сюзане».
  • 1953 год — Ізат Султан «Алішэр Наваі», М. Лысенка «Наталка Полтавка», К.Яшын «Нурхон».
  • 1954 год — Шукур Саъдулла «Свята на поле», Бахрам Рахмонаў «Сардэчныя сакрэты».
  • 1955 год — К.Яшын «Офтобхон», Рабіндранат Тагор «Дзяўчына ракі Ганг».
  • 1956 год — К.Яшын «Раўшан і Зулхумор», Фатхуллин «Любоў да Радзімы», И.Ахмедов «Сундук сакрэтаў».
  • 1957 год — Сабір Абдула «Алпамыш», Самад Вургун «Юлдуз».
  • 1958 год — Хамід Алимджан «Ойгул і Бахтиёр», М.Шатров «Імем рэвалюцыі».

Акрамя таго, ён удзельнічаў у шматлікіх канцэртных праграмах.

Напісаная кніга[правіць | правіць зыходнік]

  • * «История Рахмоновых из рода тысячников, правивших городами Ош и Уратепа», 420 с, город Ош, 2016 год[1].

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • А. Абдугафуров «Ошский узбекский музыкальный театр», Фрунзе, 1980 год. 58 с.; 21 см. Кирг 23/463 [2][3]
  • А. Абдугафуров «Ошский академический театр», 2010 год, город Ош, стр.1, 3, 42.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]