ФК Спортынг Лісабон

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Спортынг
Поўная назва Sporting Clube de Portugal
Заснаваны 1 ліпеня 1906
Горад Лісабон, Партугалія
Стадыён Эштадыу Жазэ Алваладэ
Умяшчальнасць: 50 049
Прэзідэнт Фрэдэрыку Варандаш[d]
Галоўны трэнер
Чэмпіянат Прымейра-ліга
2018/19 3 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

«Спортынг» (парт.: Sporting) — партугальскі футбольны клуб з горада Лісабон. 18-разовы чэмпіён Партугаліі, 17-разовы ўладальнік Кубка Партугаліі. Уладальнік Кубка кубкаў (1964).

Клуб быў заснаваны ў Лісабоне 1 ліпеня 1906 года, ён з’яўляецца клуб «Вялікай тройкі» (парт.: Tres Grandes) футбольных клубаў Партугаліі разам з «Бенфікай» і футбольным клубам «Порту». У спартыўным клубе «Спортынг», куды ўваходзяць не толькі футбольныя ігракі, але і спартсмены іншых відаў спорту, налічваецца звыш за 100 тысяч зарэгістраваных членаў[1]. Спартсмены і заўзятары часцяком называюць сябе «ільвамі» (парт.: Leões). На працягу першага стагоддзя існавання клуба, каманда і спартсмены заваявалі 3 спартыўныя алімпійскія залатыя медалі, а таксама шмат сярэбраных і бронзавых медалёў і тысячы нацыянальных і рэгіёнальных перамогаў[2]. У перыяд стварэння клуба Жазэ Алваладэ жадаў зрабіць яго ў самы вялікі клуб Еўропы. На сёння колькасць прыхільнікаў клуба па ўсім свеце налічвае больш за тры мільёны[3].

«Спортынг» быў адным з членаў-заснавальнікаў Партугальскай лігі ў 1933 годзе, клуб ніколі не вылятаў з галоўнага дывізіёна партугальскага футбола, разам з іншымі грандамі партугальскага футболу «Порту» і «Бенфікай». «Спортынг» з’яўляецца трэцім самым паспяховым партугальскім футбольным клубам, маючы на сваім рахунку 44 тытулы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Заснаванне[правіць | правіць зыходнік]

Клуб паўстаў у 1906 годзе ў выніку расколу спартыўна-грамадскага таварыства, бо адны лічылі, што клуб павінен засяродзіць увагу на грамадскіх мерапрыемствах, а іншыя адчувалі, што ўсе сілы павінны быць накіраваны на спартыўныя аспекты клуба. Жуліа дэ Араўжа, які пасля стаў прэзідэнтам «Спортынга», адзначыў што рознагалоссі адбываліся не толькі ў дачыненні да размяшчэння клуба, бо ў клубе мелася некалькі штаб-кватэр, але таксама і ў дачыненні да мэтаў клуба — перавага сацыяльных або спартыўных аспектаў клуба.

Гэты перыяд нявызначанасці ў канчатковым выніку прывёў да расколу паміж дзвюма бакамі. Жазэ Гаваза быў адным з першых, хто адмовіўся ад ад арыгінальнага клуба і разам з дзвюма дзясяткамі іншымі членаў, заснаваў яшчэ адзін клуб на грошы свайго дзеда. Віскондзі дэ Алваладэ пагадзіўся на стварэнне новага клуба і даў яму значную суму грошай, а таксама пляцоўку там, дзе і па сёння размяшчаецца клуб, а таксама стаў старшынёй савета дырэктароў як «асацыяваны пратэктар» новага клуба.

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на кастрычнік 2019 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1 Бразілія Бр Рэнан Рыбейру 1990
3 Партугалія Аб Тыягу Ілоры 1993
4 Уругвай Аб Себасцьян Каатэс 1990
5 Бразілія ПА Эдуарду Энрыкі 1995
7 Партугалія ПА Рафаэл Камачу 2000
8 Партугалія ПА Бруну Фернандыш Капітан каманды 1994
9 Аргенціна Нап Маркас Акунья 1991
10 Аргенціна Нап Лусіяна В’ета 1993
13 Паўночная Македонія Аб Стэфан Рыстоўскі 1992
14 Партугалія Аб Луіш Нету 1988
16 Аргенціна ПА Радрыга Баталья 1991
17 Бразілія Нап Фернанду 1999
19 Францыя Аб Валентэн Расье 1996
20 Эквадор Нап Гансала Плата 2000
Пазіцыя Імя Год нараджэння
21 Іспанія Нап Хесэ 1993
22 Францыя Аб Жэрэмі Мацьё 1983
26 Калумбія Аб Крысціян Борха 1993
27 Партугалія ПА Мігел Луіш 1999
29 Бразілія Нап Луіс Феліпі 1993
37 Бразілія ПА Вендэл 1997
77 Каба-Вердэ Нап Жавані Кабрал 1998
81 Партугалія Бр Луіш Максіміяну 1999
89 Дэмакратычная Рэспубліка Конга ПА Янік Баласі 1989
90 Італія Бр Эміліяна Вівіяна 1985
98 Кот-д’Івуар ПА Ідрыса Думбія 1998
99 Партугалія Бр Дыёгу Соза 1998
Бразілія ПА Матэус Алівейра 1994
Мазамбік Аб Маўру Рыкішу 1995

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]