ФК Спортынг Лісабон

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Спортынг
Поўная назва Sporting Clube de Portugal
Заснаваны 1 ліпеня 1906
Горад Лісабон, Партугалія
Стадыён Эштадыу Жазэ Алваладэ
Умяшчальнасць: 50 049
Прэзідэнт Фрэдэрыку Варандаш[d]
Галоўны трэнер
Чэмпіянат Прымейра-ліга
2018/19 3 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

«Спортынг» (парт.: Sporting) — партугальскі футбольны клуб з горада Лісабон. 18-разовы чэмпіён Партугаліі, 17-разовы ўладальнік Кубка Партугаліі. Уладальнік Кубка кубкаў (1964).

Клуб быў заснаваны ў Лісабоне 1 ліпеня 1906 года, ён з’яўляецца клуб «Вялікай тройкі» (парт.: Tres Grandes) футбольных клубаў Партугаліі разам з «Бенфікай» і футбольным клубам «Порту». У спартыўным клубе «Спортынг», куды ўваходзяць не толькі футбольныя ігракі, але і спартсмены іншых відаў спорту, налічваецца звыш за 100 тысяч зарэгістраваных членаў[1]. Спартсмены і заўзятары часцяком называюць сябе «ільвамі» (парт.: Leões). На працягу першага стагоддзя існавання клуба, каманда і спартсмены заваявалі 3 спартыўныя алімпійскія залатыя медалі, а таксама шмат сярэбраных і бронзавых медалёў і тысячы нацыянальных і рэгіёнальных перамогаў[2]. У перыяд стварэння клуба Жазэ Алваладэ жадаў зрабіць яго ў самы вялікі клуб Еўропы. На сёння колькасць прыхільнікаў клуба па ўсім свеце налічвае больш за тры мільёны[3].

«Спортынг» быў адным з членаў-заснавальнікаў Партугальскай лігі ў 1933 годзе, клуб ніколі не вылятаў з галоўнага дывізіёна партугальскага футбола, разам з іншымі грандамі партугальскага футболу «Порту» і «Бенфікай». «Спортынг» з’яўляецца трэцім самым паспяховым партугальскім футбольным клубам, маючы на сваім рахунку 44 тытулы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Заснаванне[правіць | правіць зыходнік]

Клуб паўстаў у 1906 годзе ў выніку расколу спартыўна-грамадскага таварыства, бо адны лічылі, што клуб павінен засяродзіць увагу на грамадскіх мерапрыемствах, а іншыя адчувалі, што ўсе сілы павінны быць накіраваны на спартыўныя аспекты клуба. Жуліа дэ Араўжа, які пасля стаў прэзідэнтам «Спортынга», адзначыў што рознагалоссі адбываліся не толькі ў дачыненні да размяшчэння клуба, бо ў клубе мелася некалькі штаб-кватэр, але таксама і ў дачыненні да мэтаў клуба — перавага сацыяльных або спартыўных аспектаў клуба.

Гэты перыяд нявызначанасці ў канчатковым выніку прывёў да расколу паміж дзвюма бакамі. Жазэ Гаваза быў адным з першых, хто адмовіўся ад ад арыгінальнага клуба і разам з дзвюма дзясяткамі іншымі членаў, заснаваў яшчэ адзін клуб на грошы свайго дзеда. Віскондзі дэ Алваладэ пагадзіўся на стварэнне новага клуба і даў яму значную суму грошай, а таксама пляцоўку там, дзе і па сёння размяшчаецца клуб, а таксама стаў старшынёй савета дырэктароў як «асацыяваны пратэктар» новага клуба.

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на люты 2019 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
3 Сцяг Партугаліі Аб Тыягу Ілоры 1993
4 Сцяг Уругвая Аб Себасцьян Каатэс 1990
5 Сцяг Бразіліі Аб Жэферсан Насіменту 1988
6 Сцяг Партугаліі Аб Андрэ Пінту 1989
8 Сцяг Партугаліі Нап Бруну Фернандыш 1994
9 Сцяг Аргенціны ПА Маркас Акунья 1991
13 Сцяг Паўночнай Македоніі Аб Стэфан Рыстоўскі 1992
16 Сцяг Аргенціны ПА Радрыга Баталья 1991
19 Сцяг Францыі Бр Рамен Сален 1984
21 Сцяг Бразіліі Нап Рафінья 1996
22 Сцяг Францыі Аб Жэрэмі Мацьё 1983
23 Сцяг Малі Нап Абдулай Дыябі 1991
24 Сцяг Партугаліі ПА Франсішку Гералдыш 1995
25 Сцяг Сербіі ПА Радасаў Петравіч 1989
Пазіцыя Імя Год нараджэння
26 Сцяг Калумбіі ПА Крысціян Борха 1993
28 Сцяг Нідэрландаў Нап Бас Дост 1989
29 Сцяг Бразіліі Нап Луіс Феліпі 1993
37 Сцяг Бразіліі ПА Вендэл 1997
40 Сцяг Бразіліі Бр Рэнан Рыбейру 1990
71 Сцяг Камеруна ПА Фабрыс Факабо 1994
76 Сцяг Партугаліі Аб Бруну Гашпар 1993
77 Сцяг Кабо-Вердэ Нап Жавані Кабрал 1998
81 Сцяг Партугаліі Бр Луіш Максіміяну 1999
86 Сцяг Сербіі ПА Няманя Гудаль 1991
87 Сцяг Бразіліі ПА Бруну Паўліста 1995
90 Сцяг Партугаліі ПА Мігел Луіш 1999
98 Сцяг Кот-д'Івуара ПА Ідрыса Думбія 1998

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]