ФК Спортынг Лісабон

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Спортынг
Поўная назва

Sporting Clube de Portugal

Заснаваны

1 ліпеня 1906

Горад

Лісабон, Партугалія

Стадыён

Эштадыу Жазэ Алваладэ
Умяшчальнасць: 50 049

Галоўны трэнер

Жазэ Пезейру

Чэмпіянат

Прымейра-ліга

2017/18

03Бронзавы прызёр 3 месца

Сайт

Афіцыйны сайт

Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

«Спортынг» (парт.: Sporting) — партугальскі футбольны клуб з горада Лісабон. 18-разовы чэмпіён Партугаліі, 16-разовы ўладальнік Кубка Партугаліі. Уладальнік Кубка кубкаў (1964).

Клуб быў заснаваны ў Лісабоне 1 ліпеня 1906 года, ён з’яўляецца клуб «Вялікай тройкі» (парт.: Tres Grandes) футбольных клубаў Партугаліі разам з «Бенфікай» і футбольным клубам «Порту». У спартыўным клубе «Спортынг», куды ўваходзяць не толькі футбольныя ігракі, але і спартсмены інўых відаў спорту, налічваецца звыш за 100 тысяч зарэгістраваных членаў[1]. Спартсмены і заўзятары часцяком называюць сябе «ільвамі» (парт.: Leões). На працягу першага стагоддзя існавання клуба, каманда і спартсмены заваявалі 3 спартыўныя алімпійскія залатыя медалі, а таксама шмат сярэбраных і бронзавых медалёў і тысячы нацыянальных і рэгіёнальных перамогаў[2]. У перыяд стварэння клуба Жазэ Алваладэ жадаў зрабіць яго ў самы вялікі клуб Еўропы. На сёння колькасць прыхільнікаў клуба па ўсім свеце налічвае больш за тры мільёны[3].

«Спортынг» быў адным з членаў-заснавальнікаў Партугальскай лігі ў 1933 годзе, клуб ніколі не вылятаў з галоўнага дывізіёна партугальскага футбола, разам з іншымі грандамі партугальскага футболу «Порту» і «Бенфікай». «Спортынг» з’яўляецца трэцім самым паспяховым партугальскім футбольным клубам, маючы на сваім рахунку 44 тытулы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Заснаванне[правіць | правіць зыходнік]

Клуб паўстаў у 1906 годзе ў выніку расколу спартыўна-грамадскага таварыства, бо адны лічылі, што клуб павінен засяродзіць увагу на грамадскіх мерапрыемствах, а іншыя адчувалі, што ўсе сілы павінны быць накіраваны на спартыўныя аспекты клуба. Жуліа дэ Араўжа, які пасля стаў прэзідэнтам «Спортынга», адзначыў што рознагалоссі адбываліся не толькі ў дачыненні да размяшчэння клуба, бо ў клубе мелася некалькі штаб-кватэр, але таксама і ў дачыненні да мэтаў клуба — перавага сацыяльных або спартыўных аспектаў клуба.

Гэты перыяд нявызначанасці ў канчатковым выніку прывёў да расколу паміж дзвюма бакамі. Жазэ Гаваза быў адным з першых, хто адмовіўся ад ад арыгінальнага клуба і разам з дзвюма дзясяткамі іншымі членаў, заснаваў яшчэ адзін клуб на грошы свайго дзеда. Віскондзі дэ Алваладэ пагадзіўся на стварэнне новага клуба і даў яму значную суму грошай, а таксама пляцоўку там, дзе і па сёння размяшчаецца клуб, а таксама стаў старшынёй савета дырэктароў як «асацыяваны пратэктар» новага клуба.

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на ліпень 2018 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
4 Сцяг Уругвая Аб Себасцьян Каатэс 1990
6 Сцяг Партугаліі Аб Андрэ Пінту 1989
7 Сцяг Партугаліі Нап Рубен Рыбейру 1987
8 Сцяг Партугаліі Нап Бруну Фернандыш 1994
9 Сцяг Аргенціны ПА Маркас Акунья 1991
11 Сцяг Бразіліі Нап Бруну Сезар 1988
13 Сцяг Рэспублікі Македоніі Аб Стэфан Рыстоўскі 1992
15 Сцяг Ганы Аб Лумар Агбеньюну 1996
16 Сцяг Аргенціны ПА Радрыга Баталья 1991
17 Сцяг Партугаліі ПА Нані 1986
18 Сцяг Францыі Бр Рамен Сален 1984
19 Сцяг Нідэрландаў Аб Доглас 1988
22 Сцяг Францыі Аб Жэрэмі Мацьё 1983
25 Сцяг Сербіі ПА Радасаў Петравіч 1989
27 Сцяг Харватыі ПА Ёсіп Мішыч 1994
37 Сцяг Бразіліі ПА Вендэл 1997
40 Сцяг Калумбіі Нап Фрэдзі Мантэра 1987
66 Сцяг Партугаліі ПА Жуан Пальінья 1995
Пазіцыя Імя Год нараджэння
88 Сцяг Кот-д'Івуара Нап Сейду Думбія 1987
92 Сцяг Італіі Аб Крысціяна Пічыні 1992
Сцяг Італіі Бр Эміліяна Вівіяна 1985
Сцяг Партугаліі Аб Бруну Гашпар 1993
Сцяг Партугаліі Аб Андрэ Гералдыш 1991
Сцяг Партугаліі ПА Франсішку Гералдыш 1995
Сцяг Шатландыі ПА Раян Голд 1995
Сцяг Анголы Нап Жэлсан Дала 1996
Сцяг Бразіліі Аб Жэферсан Насіменту 1988
Сцяг Нідэрландаў Нап Люк Кастайньёс 1992
Сцяг Партугаліі Нап Карлуш Манэ 1994
Сцяг Бразіліі Аб Марселу 1989
Сцяг Бразіліі ПА Матэус Алівейра 1994
Сцяг Бразіліі Нап Матэус Перэйра 1996
Сцяг Партугаліі ПА Юры Медэйруш 1994
Сцяг Бразіліі Нап Рафінья 1996
Сцяг Аргенціны Аб Хонатан Сільва 1994
Сцяг Кабо-Вердэ Нап Элдан 1988

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]